سوگند به خدایی که محمد(ص) را به حق مبعوث کرد؛ سخت آزمایش میشوید!! مانند دانه‌ای که در غربال بریزند یا غذایی که در دیگ بگذارند؛ به هم خواهید ریخت و زیر و رو خواهید شد! فتنه _عدل‌‌موثق،علی‌علیه‌السلام نهج‌البلاغه،خطبه۱۶

یاعلی گفتم و بردند به معراج مرا؛ و هنوز عابد بیچاره سر سجادست... بسم رب علی

●آقا‌ی‌عالم‌امیرالمومنین(علیه‌السلام): هیچ چیز دردناک تر از این نیست! که ناچار شویم از تازه به دوران رسیده‌ای؛ کمک (مالی) طلب کنیم... غررالحکم،حدیث۷۱۰۶

●آقا امیرالمومنین(علیه‌السلام): باطل پس از مدت ها سكوت؛ نعره می‌كِشد؛ مردم در شكستن قوانين خدا، دست در دست هم میگذارند، و در جدا شدن از دين متّحد مى‌گردند...! نهج البلاغه،خطبه۱۰۸

مردم کوفه؛ چرا شما را پیکر های بی‌روح و روح های بی‌جسم میبینم؟! چرا شما را عبادت کنندگانی بی صلاحیت بازرگانانی بدون سود‌‌، بیدارانی خفته، حاضرانی غایب از صحنه، بینندگانی نابینا، شنوندگانی کر، و سخن‌گویانی لال مشاهده میکنم؟!! علی‌بن‌ابی‌طالب‌علیه‌السلام | نهج‌البلاغه،خطبه۱۰۸

اگر خسته جانی؛ بگو "یاعلی" بسم رب علی

و آن روز که دستشان به شما برسد؛ جز تعداد کمی از شما باقی نمیگذارند! مانند ته مانده غذایی اندک در تهِ دیگ... _ علی‌بن‌ابی‌طالب‌علیه‌السلام نهج‌البلاغه،خطبه۱۰۸

●آقا امیرالمومنین(علیه‌السلام): روزگاری خواهد آمد! که مردم به گناه افتخار میکنند؛ و از پاکدامنی تعجب میکنند....!! نهج‌البلاغه،خطبه۱۰۸

اِبن‌سِکّیت از علمای ادب عربی است، که در زمان متوکل عباسی (حدود ۲۰۰سال بعد از شهادت علی‌علیه‌السلام) استاد و معلم فرزندان متوکل بود. متوکل هم از او راضی بود. روزی از او پرسید: ابن‌سکیت! این دو فرزندم نزد تو محبوب ترند؛ یا حسنﷺ و حسینﷺ فرزندان علی؟! ابن‌سکیت وقتی این مقایسه را شنید سخت برآشفت به هم ریخت، و خونش به جوش آمد! گفت: به خدا قسم که قنبر، غلام علی؛ به مراتب از این دو فرزند و پدرشان، برتر است. متوکل دستور داد: زبانش را از پشت گردنش درآوردند... | وفیات‌ابن‌خلکان،ج۶،ص۴۰۰

با توجه به این همه خطرات؛ روش های گمراه کننده، شما را به کجا میکشاند؟! تاریکی ها و ظلمت ها تا کِی شما را متحیر میکنند؟! دروغ پردازی ها تا چه زمانی شما را میفریبد؟! علی‌بن‌ابی‌طالب‌علیه‌السلام | نهج‌البلاغه،خطبه۱۰۸

عمار شهید شده بود. نیمه‌های شب بود که امیرالمومنین‌علیه‌السلام همینطور که میان کشته شده‌ها قدم‌ میزد، به‌ پیکر او رسید. اشک میریخت و میفرمود: ای مرگ؛ دیگر چقدر تحمل جدایی و دوری دوستان؟! تو که برای دوستان، دوستی باقی نگذاشتی، میبینم که دوستان را خوب میشناسی، و با دقت آنان را گلچین میکنی... کفایه الاثر،ص۱۲۲

اگر هنوز نمُرد‌ه‌اید، یعنی رسالتی را که برایش آفریده شده‌اید؛ انجام نداده‌اید!