فرمود: معاویه؛
نامه نوشته ای که برای من و یارانم
پاسخی جز شمشیر نداری!
به راستی که در اوج گریه،
انسان را به خنده وا میداری!
• فرزندان عبدالمطلب را کجا دیدی
که پشت به دشمن کنند؛
و از شمشیر بهراسند؟!
کمی صبر کن
هماورد تو به میدان می آید
به زودی آنچه میجویی تو را بجوید
و آنچه از آن میگریزی،
در نزدیکی خود خواهی یافت...
اشجعالناس،علیعلیهالسلام
نهجالبلاغه،نامه۲۸
به همراه قنبر در مسجد کوفه بودند.
قنبر متوجه نماز فردی شد،
که بسیار زیبا نماز میخواند!
و تحت تاثیر نماز او قرار گرفت.
امیرمومنانعلیهالسلام متوجه شد؛
فرمود: آرام باش قنبر!
به خدا سوگند؛
اگر کسی به ولایت ما اهل بیت
یقین داشته باشد؛
به مراتب بهتر از آن است
که هزار سال عبادت کند!!
اگر بنده ای هزار سال عبادت کند
و عمل ۷۲ پیامبر داشته باشد؛
تا زمانی که "ولایت" ما را نداشته باشد
خداوند از وی نخواهد پذیرفت؛
مگر اینکه به ولایت ما "معرفت" داشته باشد.
ولیالمومنینعلیعلیهالسلام
| جامعالاخبار،ص۱۷۸
شریح قاضی در زمان عمَر منصوب به قضاوت بود.
در قضاوتی به مشکل برخورد،
نزد عمر رفت، عمر هم فکری کرد
و دید نمیتواند قضاوتی بکند(مثلهمیشه)
اصحاب هم نتوانستند مشکل را برطرف کنند.
آخر کار خود عمر گفت:
من مَردی را میشناسم
که حلال مشکلات است!
" اَینَ ابوالحَسَن مُفرََّجُ الکَرب "
کجاست ابوالحسن؟!
همان برطرف کنندهی غصه ها...
اگرخستهجانیبگویاعلی
| بحارالانوار،ج۴۰،ص۲۳۴
ای کمیل؛
گناهی که بخشیده نمیشود:
ظلمِ بندگان به یکدیگر است!
• و خداوند تقاص بندگانش را از یکدیگر میگیرد...
عدلموثقعلیعلیهالسلام
کافی،ج۲،ص۴۴۳
دربارهی کلمهی " حَنّان "
که از اسماءالهی است از مولا سوال شد.
فرمودند: حنان یعنی؛
• خدا اقبال میکند!
_خداوند رو میکند به بنده ای
که به او پشت کرده است...!
خدایعلی
مجمعالبحرین،طریحی
اگر شبهای دنیا
با مصیبتهای جانگداز سپری شده؛
سحرگاهان با نعمت و عافیت بازگشته است!
• تا اینگونه هم مایه " بیم " باشد،
• هم " امید " آفرین و نوید بخش...
_ آقایزاهدین،علیعلیهالسلام میفرمود.
تحفالعقول،ص۱۸۶
همان روز ازل، باده ز دستان علی نوشید؛
فلک دور خود از مستی اگر مادام میچرخد...!
بسمربعلی
آقا امیرالمومنین(علیهالسلام):
تا زمانی که
تقاص خونِ شهدا و مظلومان
از روزگار گرفته نشود؛
زنجیرهی سخن باطل قطع نمیشود...
(و این خونخواهی فقط
با ظهور او محقق خواهد شد)
منجیعالم
غررالحکم،حدیث۷۶۶۲
آقا امیرالمومنین(علیهالسلام):
درخواست هایت فقط از پروردگارت باشد و بس!
نهجالبلاغه،نامه۳۱