شنیدمت که نظر میکنی به حال ضعیفان؛ تبم گرفت و دلم خوش به انتظار عیادت...

عزیزانی که جدید عضو شدین؛خوش آمد میگم🌱

فارحَمُوا نُفُوسَکُم...

روایت خیلی جالبی بود

و البته خیلی دردناک

امیرالمومنین بعد این جمله میفرماین "شما صبرتونو در برابر مصیبت ها و اتفاقای دنیا نشون دادین؛" بعد مقایسه میکنن بین سختی های دنیا و آخرت؛ میگن کسی که خار توی پاش بره یا پاش زخمی بشه میبینین چه حالی داره؟ حالا اگه عذابای جهنمو ببینه میتونه تحملشون کنه؟

علاوه بر بحث قبلی که کردیم در مورد شکر گذاری محبت ائمه، باید به این توجه داشته باشیم که فقط این نعمتی که داریم توی دوست داشتن ائمه و پیامبر خلاصه نشه؛ بلکه باهاش رشد کنیم؛ خودمونو نزدیکشون کنیم تا از این عذابی که توی روایت گفتن در امان باشیم

حالا جدا از این موضوعِ عذاب جهنم، باید اینم بدونیم که ما اعمالمون با خودِ امیرالمومنین مقایسه میشه؛ توی زیارت مطلقه امیر المومنین این عبارت وارد شده که مولا معیار اندازه گیری اعمال ماست؛ "السلام علیک یا میزانَ الاَعمال"

اما خب ما میدونیم که نمیتونیم به اون حد عالی که همون حد ائمه ماست برسیم؛ پس وظیفمون چیه در مقابل ائمه و خودمون و خدا؟

امیرالمومنین توی نامه 45 نهج البلاغه میگن شما قطعا نمیتونین مثل من باشین؛ اما منو با پاکدامنی و صبر و مجاهدت و درستی خودتون یاری بدین؛ أَلَا وَ إِنَّكُمْ لَا تَقْدِرُونَ عَلَى ذَلِكَ، وَ لَكِنْ أَعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدَادٍ.

—