اللهُ عندَ ظنِّ عبدِهِ المومنِ . . . ؛

أنا عند ظن عبدی بی‌ إن ظن خیرًا فله وإن ظن شرًا فله .

من همانم که بنده‌ام درباره‌ام می‌پندارد؛ اگر مرا نیکو پندارد پس مرا نیکو خواهد یافت و اگر نسبت به من بدگمان باشد پس عواقبتش متوجه اوست .