من رفتنی ام ، بگو عمو بیاد برام تابوت بسازه . . .

بنده علی الاصول نظر دیگری داشتم . . .

از این لحظه ، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز ، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود .

—

—

میگن وقتی حر توبه کرد ، به سیدالشهدا گفت که باید از حضرت زینب و سکینه حلالیت بگیرم چون ناامیدشون کردم ؛ به سیدالشهدا گفت که من بودم راه شمارو بستم ، هنوزم میخواین منو ببخشین ؟ سیدالشهدا به حر فرمود " إرفَع رأسَک " یعنی سرت رو بالا بگیر . . .

__

__

" دلم گرفته برایت " ، زبان ساده‌ی عشق است سلیس و ساده بگویم ، دلم گرفته برایت ؛

__

—

بعد از اینکه ذوالجناح از پا در آمد ، حسین وداع آخر را با زنان خیمه انجام داد و پیاده به میدان رفت ؛ عبدالله بن حسن ، به دنبال عمویش دوید تا به میدان برود اما زینب کبری مانع او شد ؛ بعد از بازگشت به خیمه ، عبدالله آرام نگرفت و به عمه اش گفت ممکن نیست از عمویم جدا شوم و شتابان به سوی میدان نبرد دوید ؛ در حالیکه عمویش حسین ، در میان سربازان انبوه دشمن محاصره شده بود ؛ پس از به زمین افتادن حسین ، حرمله بن کامل اسدی میخواست ضربه ای به سیدالشهدا بزند که عبدالله به بالین عمویش رسید و به حرمله گفت " وای بر تو ! ای زنا زاده بی حیا ؛ تو میخواهی عمویم را به قتل برسانی ؟ " و در این هنگام دستش را سپر بلای عمویش کرد و ضربه حرمله باعث شد دستانش از پوست آویزان شود ؛ سیدالشهدا ، یادگار برادرش را به سینه خود چسباند و سرانجام عبدالله در آغوش عمویش به شهادت رسید .