مـُنجـِح ؛
—
و اما قاسم بن الحسن ؛ میگویند نوجوانی نابالغ به سمتِ میدان شتافت که چهره اش همانندِ قرصِ ماه بود ؛ او به جنگ مشغول شد تا اینکه ابن فضیل ازدی (لعنه الله علیه) شمشیری بر سرش فرود آورد و سرِ او را شکافت و قاسم با صورت به زمین افتاد و فریاد زد " یا عَمّاه " ؛ حسین بن علی همانند بازِ شکاری وارد میدان شد و چون شیر غضبناک بر آن سپاه حمله ور شد و با ضربه ای سخت ، دست ابن فضیل را قطع کرد به طوری که آن ملعون فریاد زد و لشکر کوفیان به کمک او آمدند تا او را نجات دهند ؛ اما ابن فضیل زیر سم اسبان هلاک شد ؛ همین که غبارِ پای اسبان فرو نشست ، دیدند که حسین بالای سر آن جوان ایستاده و قاسم در ال احتضار است و پاهای خود را بر زمین می ساید ؛ حسین (ع) فرمود " دور باد از رحمتِ خدا ، قومی که تورا به قتل رساندند ؛ خدا در روز قیامت آنها را به وسیله پدرت و جدت مخاصمه خواهد کرد " و فرمود " والله بر عموی تو سخت است که او را صدا بزنی و او نتواند جوابی بدهد یا جوابش سودی برای تو نداشته باشد ؛ به خدا قسم امروز ، روزی است که عموی تو دشمنش فراوان شده و یاورانش کم شده اند " ؛ سپس آن جوان را به سینه چسباند و در میان شهدای اهل بیت خود برد و بر زمین نهاد .
مـُنجـِح ؛
و اما قاسم بن الحسن ؛ میگویند نوجوانی نابالغ به سمتِ میدان شتافت که چهره اش همانندِ قرصِ ماه بود ؛
چون حسین دید جوانان و دوستانش کشته شده اند و روی زمین افتاده اند ، آمادهی شهادت و جانبازی در راه خدا شد و با صدای بلند فریاد زد " هل مِن ناصر ینصرنی ؟ هل من ذابٍّ یذبُّ عن حرمِ رسول الله ؟ هل مِن مُغیثٍ یرجو اللهَ بإغاثَتِنا ؟ هل من معینٍ یرجو ما عند الله فی إعانتنا ؟ " این سخنان به گوش زنان حرم رسید و صدای گریه و زاری از خیمه های حسین بلند شد . . .
اما شبِ عاشورا بر قاسم بن الحسن چه گذشت ؟
شب فرا رسید و حسین اصحاب خود را جمع کرد و حمد و ثنای خدا را به جا آورد و سپس رو به اصحابش فرمود " من هیچ اصحابی را شایسته تر از اصحاب خود ، و هیچ اهل بیتی را نیکوتر و بهتر از اهل بیت خود نمیشناسم ؛ خداوند همه شما را جزای خیر دهد ؛ اینک شب فرا رسیده است و تاریکی آن ، شما را در آغوش گرفته است ؛ شماهم آن را مانند شتر راهواری قرار دهید . هریک از شما یکی از فرزندان اهل بیت من را بگیرید و در این تاریکی شب پراکنده شوید و مرا با این لشکر به حال خود بگذارید ؛ زیرا آنان به جز من شخص دیگری را نمیخواهند . " و سپس به آنها فرمود که هرکس در اینجا بماند فردا کشته خواهد شد ؛ پس از سخنانی که اصحاب حسین به ایشان عرض کردند ، قاسم نزد عمویش رفت و از او پرسید که او هم فردا به شهادت میرسد یا نه ؟ حسین به او فرمود " مرگ نزد تو چگونه است ؟ " ؛ قاسم پاسخ داد " احلی من العسل " . . . ؛
مـُنجـِح ؛
—
لَعَنَ اللهُ قاتِلَکَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَیْلٍ الْأَزْدِی ؛
_ زیارت ناحیه مقدسه .