بازم یه مورد دیگه همچنین یکی دیگر از انگیزه‌های جعل این روایت می‌تواند فضیلت‌تراشی برای عباس عموی پیامبر(ص) از ناحیه خلفای عباسی باشد؛ زیرا در این روایت آمده است که پیامبر(ص) دستور داد به دهان همه حاضران در خانه ایشان داروی تلخ ريخته شود و تنها کسی که مستثنا گرديد، عباس بود!

قابل توجه عزیزان توی روایت اگه حتی یخورده شک انجام بشه ، روایت پذیرفته نیست این روایت که اینهمه نقد داشت😂

درضمن محض اطلاع من سنی نیستم که بخوام از موضوع جعلی بودن روایت طرفداری کنم از دیروز هم اختلاف توی موضوع شهادت پیامبر رو گفتم ولی حرفم اینه با سند و مدرک اثبات کنین چیزی که بهش اعتقاد دارین بیخود نندازینش گردن وحدت شیعه و سنی ؛ من از "تقصیر وحدت است " اینو برداشت میکنم که رهبر شهید اشتباه کرد گفت شیعه و سنی باید وحدت داشته باشن . به خاطر همینم هست نشستم هرچی اسناد بود فرستادم و تک تکشونو با منابع معتبر گذاشتم که ببینین از این خبرا نیست .

خب یه روایت دیگه در مورد شهادت پیامبر به دست حفصه و عایشه پیدا کردم که از امام صادق روایت شده در بحارالانوار ، جلد 22، ص246 . روایت از این قراره : در تفسیر سخن خدای متعال که می‌فرماید: «و هنگامی که پیامبر، رازی را با یکی از همسرانش در میان گذاشت...»، منظور حفصه است. امام صادق علیه‌السلام فرمود: او در سخنی که گفت: «چه کسی این را به تو خبر داده است؟» کفر ورزید. و خداوند درباره او و خواهرش [عایشه] می‌فرماید: «اگر هر دو به سوی خدا توبه کنید، [بهتر است]؛ زیرا دل‌های شما منحرف شده است.» یعنی دل‌هایتان از حق منحرف شده است؛ و انحراف (زیغ)، کفر است. و در روایتی آمده است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله به حفصه خبر داد که پدر او [عمر] و ابوبکر پس از او عهده‌دار امر [حکومت] خواهند شد. حفصه این خبر را برای عایشه فاش کرد و عایشه نیز آن را برای پدرش [ابوبکر] بازگو کرد و او هم این خبر را به همراه و هم‌پیمانش [عمر] رساند. آن دو با یکدیگر تصمیم گرفتند که در این امر شتاب کنند و او را با خوراندن سم به قتل برسانند. هنگامی که خداوند پیامبر را از کار آن دو آگاه کرد، پیامبر تصمیم گرفت آنان را به قتل برساند. پس آن دو برای پیامبر سوگند خوردند که چنین کاری انجام نداده‌اند. پس این آیه نازل شد: «ای کسانی که کافر شده‌اید! امروز عذرخواهی نکنید...» (سوره تحریم، آیه ۷) .

علامه مجلسی در بحار الانوار این روایت رو به ترتیب از حسین بن عُلوان و سلیمان بن عبدالله دیلمی نقل میکنه . چیزی که از کتاب های رجال شیعه استخراج شده ، اینه که حسین بن علوان ثقه و مورد اعتماده ؛ اما دیلمی از مُحَدّثان عصر امام صادق بوده که متهم به غُلُوّ بوده و مورد اعتماد نیست ؛ و از روایات خودش و پسرش استفاده ای نمیشه .

همه این روایات و اسنادی که برای شهادت پیامبر به دست عایشه و حفصه گفته شده ، توی این کلیپ آقای رائفی پور بود که تک تک نقاط دلایلشون نقد شد و چیزی برای استدلال نموند . اگه بازم چیز جدیدی از جایی یا کسی شنیدین بگین .

تا الان نتیجه ای که گرفتیم ، شهادت پیامبر با سم بوده که طبق 2 روایت خودشون ، روایت امام حسن ، امام باقر ، امام صادق و امام رضا هست . اما هم روایت شهادت با سم خیبر و هم روایت شهادت با سم حفصه و عایشه از لحاظ سندی ضعیفن .

روایت امام صادق در کافی ، دار الکتب الاسلامیه ، جلد 6 ، صفحه 315 ؛ سَمَّتِ اَلْيَهُودِيَّةُ اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ فِي ذِرَاعٍ وَ كَانَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ يُحِبُّ اَلذِّرَاعَ وَ اَلْكَتِفَ وَ يَكْرَهُ اَلْوَرِكَ لِقُرْبِهَا مِنَ اَلْمَبَالِ‌ . نی یهودی، گوشتِ دستِ گوسفند را به زهر آغشته کرد و آن را به پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله داد. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله گوشتِ دست و شانه را دوست می‌داشت و از گوشتِ ران خوشش نمی‌آمد؛ زیرا ران به محل ادرار نزدیک‌تر است. سند این روایت صحیحه .

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَاشِمٍ‌ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مَيْمُونٍ اَلْقَدَّاحِ‌ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ قَالَ‌: سَمَّتِ اَلْيَهُودِيَّةُ اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ فِي ذِرَاعٍ قَالَ وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ يُحِبُّ اَلذِّرَاعَ وَ اَلْكَتِفَ وَ يَكْرَهُ اَلْوَرِكَ لِقُرْبِهَا مِنَ اَلْمَبَالِ قَالَ لَمَّا أُوتِي بِالشِّوَاءِ أَكَلَ مِنَ اَلذِّرَاعِ وَ كَانَ يُحِبُّهَا فَأَكَلَ مَا شَاءَ اَللَّهُ ثُمَّ قَالَ اَلذِّرَاعُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ إِنِّي مَسْمُومٌ فَتَرَكَهُ وَ مَا ذاك [زَالَ‌] يَنْتَقِضُ بِهِ سَمُّهُ حَتَّى مَاتَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ . این روایت هم از بصائر الدرجات ، صفحه 503 . سند کاملا صحیح .

هر دو روایت از امام صادقه .

زنی یهودی، پیامبر(ص) را در گوشتِ دستِ گوسفند مسموم کرد. پیامبر خدا(ص) گوشتِ دست و شانه را دوست می‌داشت و گوشتِ ران را به سبب نزدیک بودن آن به محل ادرار، خوش نمی‌داشت.هنگامی که گوشت بریان‌شده را نزد پیامبر آوردند، ایشان از قسمت دست خوردند، زیرا آن را دوست می‌داشتند. پس به اندازه‌ای که خدا خواست از آن خوردند. سپس آن قسمت از گوشت گفت: «ای رسول خدا، من مسموم هستم.» پیامبر(ص) آن را رها کردند. و پیوسته اثرِ سمِ آن گوشت در ایشان عود می‌کرد، تا اینکه از دنیا رفتند؛ درود و سلام خدا بر ایشان و خاندانشان.

خب به نتیجه نهایی رسیدیم خداروشکر .