می‌سازیم... ـ یه روشی ندارین برای ساختن و کنار اومدن؟

اگه میشد کاریشون کرد که اسمش رنج نبود ـ اینم حرفیه (: ولی اتفاقاً چون رنجن باید براشون کاری کرد ، وگرنه آدمو زمین‌گیر می‌کنن .

اشک میریزم ... ـ شاید اشک ریختن درمان نباشه ، ولی گاهی برا اشک این‌که از غم دق نکنه لازمه . .

می‌نویسمشون‌ ، می‌بارمشون‌ ، می‌خورمشون‌ . ـ جواب هم بوده؟

چص کلاس شدی ـ اوه شاید 😂

جواب ناشناس رو میشه توش داد؟ ـ آره جونِ دلم هرچه می‌خواهد دلِ تنگت بگو 🤍

گریه ـ آره من هم غالبا وقتی همه چیز از کنترلم خارج می‌شه چاره‌ی دیگه‌ای جز گریه پیدا نمی‌کنم (؛

وسطشون چادر میزنیم و باهاشون زندگی میکنیم دیگه(((: ـ این یعنی آدم هیچ راهی جز همسفر شدن با دردهاش نداره . .

هیچ فقط بغض میشه گلوی آدمو می‌گیره و بعد اون تبدیل میشی ب ی ادم ساکت چون اگه حرف بزنی اشکات ناخودآگاه از گوشه چشمت سرازیر میشه ـ بهش عادت نکن دخترجون ، چون فراموش می‌کنی که دیگه چطور توضیح بدی درداتو و سکوت طولانی کشنده‌اس .

با چایی قورتشون میدم ـ و آخر چاییه که نجاتمون می‌ده 😂

با لبخند نگاهشون می‌کنم و می‌گم چتونه؟چقدر می‌تونید ادامه بدید سگ جونا؟ تموم شید دیگه . بعدم عر می‌زنم . ـ این سطح از خونسردی قبلِ فروپاشی ، تحسین‌برانگیزه واقعا .

پناه میبریم به خدا ـ گاهاً نمی‌تونیم خدارو پیدا کنیم توی اون مواقع ؛ و از اونجایی که مستاصل می‌شیم و راه چاره نداریم شاید مجبوراً به این سمت کشیده می‌شیم (: