غوغاست تو ذهنم ولی انگار اینجا پناهگاهمه

کنسر از اون آدماییه که امنیت رو با حضورش می‌سازه. از اون مدل آدم‌ها نیست که مدام بگه دوستت داره؛ بیشتر سعی می‌کنه کاری کنه حالت خوب باشه. یه ویژگی خاصش اینه که جزئیات آدم‌ها رو فراموش نمی‌کنه؛ از لحن حرف زدنت گرفته تا چیزهایی که یه بار بین حرفات گفتی. کنار کنسر یه حس عجیبی هست که باعث میشه راحت‌تر از همیشه خودت باشی.

حقیقته ولی خب

دوستایم دوستای قدیم.

ثالورا، دلتنگی برای آدمی که هیچوقت نخواسته واقعا تو زندگیت بمونه بی‌فایده و مسخره‌ست.

مغزم میفهمه، کاش قلبم درک کنه.

دیگه وقتی کسی بهم میگه دهنتو ببند بهم برنمیخوره گریم نمیگیره فقط یکم بهش فکر میکنم و بعد از یادم میره.

کمی بیخیال بودن ، بی خیال زندگی کردن، بی خیال احساس دیگری بودن، بی خیال همچیز..

باحاله ب همین روند ادامه میدم

اگه قراره بگذره اینطوری میگذرونم ک خوش بگذره.

ب تو میگن شاه حسین سلام الله یا اباعبدالله..