محمدمهدی
یک سوال از حامیان براندازی نظام جمهوری اسلامی که میخوام تو ناشناس پاسخ بدن: فرض کنید شما نتوانستید
حرف شما خیلی زیبا و شیرینه اما آیا حکومتی خودش رو به رفراندوم گذاشته؟
آیا مردمی که تو خیابون عصبانی ان با عذرخواهی شما آروم میشن؟
آیا کنار رفتن یک حکومت حتی غلط بدون جایگزین باعث هرج و مرج بیشتر نمیشه؟
توضیحات بیشتر رو از دوست عزیزم رفیق حسین فوروارد میکنم براتون👇
محمدمهدی
حرف شما خیلی زیبا و شیرینه اما آیا حکومتی خودش رو به رفراندوم گذاشته؟ آیا مردمی که تو خیابون عصبانی
این جواب که خنده دار از آب در اومد
جواب های دیگه ای ندارین؟
محمدمهدی
حرف شما خیلی زیبا و شیرینه اما آیا حکومتی خودش رو به رفراندوم گذاشته؟ آیا مردمی که تو خیابون عصبانی
نمیخوام فراتر از سوال پیش برم
ولی تو اصل براندازی وقتی باید محقق شه که یک جایگزین یا به اصطلاح الترناتیو واحد داشته باشید.
متأسفانه الان آلترناتیوی برای جمهوری اسلامی چه بخواهید قبول کنید چه نخواهید نیست.
جامعه ایرانی خواه ناخواه ۴۷ ساله با اصطلاحات دموکراسی و حقوق شهروندی آشناست.
این جامعه ایران نمیتونه انحصار بی دلیل قدرت رو در یک نفر که رضا پهلوی باشه تحمل کنه.
این در فرضیه که رضا پهلوی یک کابینه کامل و یک ارتش تمام عیار و یک بنیان فکری محکم داشته باشه
اما چیزی که هست اینه که خود پهلوی هم مخالفه با این مسئله. و میخواد رهبر دوران گذار باشه
گذار به چه حکومتی؟ چه سیستمی؟ فقط با رفراندوم تعیین میشه؟
آیا جامعه سلطنت طلب، برانداز های رادیکال، گروهک های تجزیه طلب این رفراندوم رو میپذیرند؟ آیا افرادی که در خیابان ها مردم مخالف خودشون رو سلاخی کردند بعد رفراندوم کاملا قانون مدار هستند؟
کمی تخیلی است..
خب این بحث اینجا بمونه
با این فرض جلو میریم که الان در اسفند ۱۴۰۴ یک رهبر اجماع ساز واحد و مقتدر با تیم و کابینه ای کامل و با انسجام فکری داریم که به عنوان جایگزین حکومت جمهوری اسلامی آماده است و بلافاصله بعد از سرنگونی میتواند زمام امور را در دست بگیرد.
در این صورت راه حل این حکومت برای برخورد با مخالفین چیست؟