روزی امتحان جامعه شناسی ملل داشتیم استاد سر کلاس آمد و میدانستیم که ۱۰ سئوال از تاریخ کشورها خواهد داد. دکتر بنی‌احمد فقط ۱ سئوال داد و رفت: مادر یعقوب لیث صفار از چه نظر در تاریخ معروف است......؟ از هر که پرسیدم نمی‌دانست. تقلب آزاد بود چون ممتحنی نبود، اما براستی کسی نمی‌دانست. همه ۲ ساعت نوشتیم از صفات برجسته این مادر از شمشیر زنی‌اش، از آشپزی برای سربازان، از بر پاکردن خیمه ها در جنگ، از عبادت هایش و...... استاد بعد ۲ ساعت آمد و ورقه ها را جمع کرد و رفت. ۱۴ تیر برای جواب آزمون امتحان تاریخ ملل رفتیم در تابلو مقابل اسامی همه نوشته شده بود با خط درشت مردود. برای اعتراض به ورقه به سالن دانشسرا رفتیم استاد آمد گفت کسی اعتراض دارد؟ همه گفتیم: آری گفت: خوب پاسخ صحیح را چرا ننوشتید؟ پرسیدیم پاسخ صحیح چه بود؟ استاد گفت: در هیچ کتاب تاریخی نامی از مادر یعقوب لیث صفار برده نشده پاسخ صحیح "نمی‌دانم بود". همه پنج صفحه نوشته بودید اما کسی شهامت نداشت بنویسد: "نمی‌دانم" ملتی که همه چیز می‌داند ناآگاه است بروید با کلمه زیبای نمی‌دانم آشنا شوید، زیرا فردا روز گرفتار نادانی خود خواهید شد. #شهامت_نمی‌دانم https://eitaa.com/Maaref_Academy ⚠️استفاده‌ از مطالب کانال با ذکر لینک

از تهران تا بیروت؛ به روایت دکتر سیدمجتبی میردامادی ◇سفرنامه استاد به لبنان◇ 📝عضو هیئت علمی دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران 💠 قسمت یازدهم سنت‌های اجتماعی هر جامعه، ریشه در فرهنگ و هویت آن دارد و نشانگر شیوه‌ی زیست مردم آن سرزمین است. در لبنان، یکی از جلوه‌های برجسته‌ی زندگی اجتماعی، روح جمعی و فضای صمیمانه‌ی همزیستی محلی است. کوچه‌ها و بالکن‌ها مملو از دورهمی‌های خودجوش‌اند؛ مردم بر ایوان خانه‌ها یا در گذرگاه‌های تنگ و عریض کنار هم می‌نشینند و به گفت‌وگو می‌پردازند. این شیوه‌ی زندگی، انسان را به یاد ایرانِ پنجاه سال پیش می‌اندازد؛ روزگاری که همه یکدیگر را می‌شناختند، همسایه فرزند دیگری را مانند فرزند خود می‌پروراند، و سفره‌ها مشترک بود. کودکان تا نیمه‌های شب بازی می‌کردند و گاه خسته، همان‌جا به خواب می‌رفتند؛ واپسین لحظات شب که والدین بچه‌ها را می‌شمردند، یک یا دو نفر بیشتر از تعداد خودشان بودند و معلوم می‌شد کودک همسایه شب را در خانه‌ی آن‌ها مانده است. چنین نزدیکی و صمیمیتی، هم زمینه‌ی شناخت برای ازدواج‌ها را آسان می‌سازد و هم در عرصه‌های اجتماعی کارآمد است. برای نمونه، در جذب جوانان به حزب‌الله، گاهی یک جوان به پشتوانه‌ی همین ارتباطات، بیست نفر دیگر را همراه خود معرفی می‌کند. این حال‌وهوا امروزه در ایران جز در محله‌های متراکم کمتر دیده می‌شود؛ چه بسا در شهرهای بزرگ، انسان از حال همسایه‌ی دیواربه‌دیوار خود نیز بی‌خبر است. با این حال، باید اذعان کرد که با دگرگونی‌های زندگی مدرن، چنین سنت‌هایی به‌تدریج کمرنگ می‌شود و شاید لبنان آینده نیز از این قاعده مستثنی نباشد. در حوزه‌ی آیین‌های دینی نیز لبنان تفاوت‌هایی با ایران دارد. مجالس خانگی مذهبی در آن‌جا اندک است؛ در حالی‌که در ایران چنین محافلی رونق بسیار دارد. یکی از علل این وضعیت به تاریخ بازمی‌گردد: در قرون هجدهم و اوایل نوزدهم میلادی، «احمد پاشا جزّار» حاکم خشن و خونریز عثمانی، بسیاری از شیعیان را کشت و زندانی کرد. در همان دوران، عالمان بزرگی همچون اجداد آقا موسی صدر و خاندان شرف‌الدین ناگزیر شدند به ایران و عراق مهاجرت کنند. این فشارها سبب شد برگزاری آیین‌های مذهبی جمعی در لبنان کمرنگ گردد. سال‌ها بعد، تلاش‌های سید عبدالحسین شرف‌الدین و پس از او امام موسی صدر، و در چهار دهه‌ی اخیر مجاهدت‌های علامه سید محمدحسین فضل‌الله، زمینه‌ی احیای نماز جمعه، حضور در مساجد و برپایی آیین‌های جمعی را فراهم ساخت؛ هرچند هنوز به گستردگی ایران نیست. انقلاب اسلامی ایران در این میان تحولی عظیم در لبنان پدید آورد. بارها از زبان مردم شنیدم که می‌گفتند: «پیش از انقلاب ایران و رهبری امام خمینی (ره)، ما چیزی از دین نمی‌دانستیم؛ نه نماز را می‌شناختیم، نه معنای شرافت مسلمانی را، و نه حجاب را.» انقلاب اسلامی، روح تازه‌ای در کالبد جامعه‌ی لبنان دمید و افق‌های تازه‌ای پیش روی شیعیان گشود. پیش از ظهور رهبران شیعه، از صدر تا نصرالله، جامعه‌ی شیعه در فقر و فراموشی به سر می‌برد. فرصت‌های دولتی در اختیار مسیحیان و اهل سنت بود و فقر چنان فراگیر شده بود که شوربختانه مراکز فحشا را زنان شیعه اداره می‌کردند. یکی از اهداف اساسی حزب‌الله، بازگرداندن روح جمعی و هویت مذهبی به جامعه بود. برگزاری مجالس محرم با سخنرانی‌های پرشور، و نیز برنامه‌های افطاری گسترده در ماه رمضان، همگی در همین راستا طراحی شد. با این همه، هنوز مجالس قرائت قرآن یا نشست‌های خانگی مذهبی، همانند ایران، چندان رایج نیست. تفاوت‌های اجتماعی در شهر و روستا نیز آشکار است. در روستاها، ساختار قبیله‌ای هنوز پررنگ است و آیین‌ها باشکوه برگزار می‌شود. برای نمونه، مراسم عروسی در روستاها با اطعام مفصل و چندروزه همراه است. اما در شهرهایی چون بیروت، طرابلس و صیدا، عروسی‌ها غالباً ساده و کوتاه است؛ به چای، قهوه و کیک عصرانه بسنده می‌شود و از اطعام مفصل خبری نیست . 📝ادامه دارد... #اللهم_عجل_لولیک_الفرج 💚 #رازهای_لبنان_به_روایت_یک_استاد از اینجا دنبال کنید 👇👇👇 https://eitaa.com/Maaref_Academy ⚠️استفاده از مطالب کانال با ذکر لینک

🛑جان دیون پورت؛ نویسنده، محقق و پژوهشگر انگلستانی که در دفاع از پیامبر اسلام (ص)، کتاب عذر تقصیر به پیشگاه محمد(ص) و قرآن را نوشته است، میگوید: 🔸همه می‌دانند که بیشتر از ششصد سال صنایع و علوم در میان مسلمانان رونق داشت. در صورتی که در میان ما اروپاییان وحشیگری خشن و زننده حکومت می کرد و شعله ادبیات به کلی خاموش و منتفی بود. باید قبول کرد که کلیه علوم از فیزیک، نجوم، فلسفه و ریاضیات که از قرن دهم به بعد در اروپا رونق گرفت، از مسلمانان اخذ شده بود. #شنبه‌های_پژوهشی #معرفی_کتاب #هفته_وحدت https://eitaa.com/Maaref_Academy ⚠️استفاده‌ از مطالب کانال با ذکر لینک

رویکرد و روش در نگارش مقاله #شنبه‌های_پژوهشی #پژوهش_تمرینی ✍فاطمه عبدالله پور گروه دکتری #مدرسی_مبانی_نظری_اسلام دانشکده معارف و اندیشه اسلامی روش هفتم: تجربی 🔷 روش تجربی چیست؟ روش تجربی (Experimental Method) روشی پژوهشی است که در آن پژوهشگر به‌طور مستقیم دخالت می‌کند و متغیرها را دستکاری می‌کند تا اثر آن‌ها بر یکدیگر سنجیده شود. به زبان ساده: در این روش، پژوهشگر «شرایطی مصنوعی یا کنترل‌شده» ایجاد می‌کند، یک متغیر مستقل (علت) را تغییر می‌دهد و مشاهده می‌کند که این تغییر چه تأثیری بر متغیر وابسته (معلول) می‌گذارد. 🔷 اهداف روش تجربی 1. کشف رابطه علّی و معلولی بین پدیده‌ها 2. کنترل شرایط پژوهش برای اطمینان از نتایج 3. آزمون فرضیه‌ها در شرایط واقعی یا شبیه‌سازی‌شده 4. پیش‌بینی و تعمیم‌پذیری نتایج به موارد مشابه 🔷 ویژگی‌های روش تجربی کنترل متغیرها: پژوهشگر شرایط را مدیریت می‌کند دستکاری متغیر مستقل: عامل یا شرایطی تغییر داده می‌شود مشاهده اثر بر متغیر وابسته: نتایج اندازه‌گیری و تحلیل می‌شود قابلیت تکرار: پژوهش می‌تواند توسط دیگران بازتولید شود استفاده از گروه‌های مقایسه‌ای: (مثلاً گروه آزمایش و گروه کنترل) 🔷 مراحل انجام پژوهش تجربی 1. طرح پرسش یا فرضیه مثال: آیا استفاده از روش تدریس تعاملی باعث افزایش یادگیری دانش‌آموزان می‌شود؟ 2. شناسایی و تعریف متغیرها متغیر مستقل: روش تدریس (سنتی یا تعاملی) متغیر وابسته: سطح یادگیری دانش‌آموزان 3. انتخاب جامعه و نمونه پژوهش مثلاً ۶۰ دانش‌آموز پایه ششم دبستان 4. تقسیم نمونه‌ها به گروه‌های مختلف گروه آزمایش: تدریس با روش تعاملی گروه کنترل: تدریس با روش سنتی 5. اجرای آزمایش و جمع‌آوری داده‌ها آموزش به هر دو گروه با روش‌های متفاوت سپس برگزاری آزمون برای سنجش یادگیری 6. تحلیل داده‌ها استفاده از آمار توصیفی و استنباطی برای بررسی تفاوت بین دو گروه 7. نتیجه‌گیری و تعمیم بررسی اینکه روش تدریس تعاملی واقعاً موجب افزایش یادگیری شده است یا نه 🔷 ابزارهای روش تجربی پرسشنامه‌ها آزمون‌های علمی یا روان‌شناسی مشاهده کنترل‌شده آزمایشگاه‌ها و نرم‌افزارهای شبیه‌سازی ابزارهای آماری برای تحلیل داده‌ها 🔷 انواع روش تجربی 1. آزمایشگاهی در محیط کنترل‌شده (مثل آزمایشگاه روان‌شناسی یا کلاس درس شبیه‌سازی‌شده) مثال: بررسی واکنش افراد به محرک‌های دیداری در محیط کنترل‌شده 2. میدانی در محیط طبیعی، ولی با دستکاری یک متغیر مثال: اجرای یک برنامه آموزشی جدید در یک مدرسه واقعی 3. شبه‌آزمایشی پژوهشگر همه شرایط را کنترل نمی‌کند (مثلاً نمی‌تواند افراد را به‌صورت تصادفی انتخاب کند) مثال: بررسی تأثیر محتوای آموزشی تلویزیون بر نگرش کودکان در یک شهر خاص 🔷 مثال‌های کاربردی در علوم انسانی 1. علوم تربیتی موضوع: «تأثیر آموزش مبتنی بر بازی بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دبستانی» روش: گروهی از دانش‌آموزان با روش بازی آموزش می‌بینند، گروهی دیگر با روش سنتی؛ سپس نتایج مقایسه می‌شود. 2. روان‌شناسی موضوع: «بررسی اثر موسیقی آرام‌بخش بر کاهش اضطراب دانشجویان قبل از امتحان» روش: یک گروه قبل از امتحان موسیقی آرام‌بخش گوش می‌دهند، گروه دیگر نه؛ سطح اضطراب با پرسشنامه سنجیده می‌شود. 3. علوم اجتماعی موضوع: «تأثیر تبلیغات تلویزیونی بر نگرش مصرف‌کنندگان نسبت به کالاهای داخلی» روش: به گروهی تبلیغات داخلی نشان داده می‌شود، به گروه دیگر تبلیغات خارجی؛ سپس نگرش‌ها مقایسه می‌شوند. 4. علوم سیاسی موضوع: «اثر مواجهه با اخبار منفی رسانه‌ها بر میزان اعتماد مردم به دولت» روش: گروهی اخبار منفی می‌بینند، گروهی اخبار مثبت؛ سپس میزان اعتماد سیاسی آن‌ها سنجیده می‌شود. 🔷 مزایای روش تجربی تنها روشی است که می‌تواند رابطه علّی دقیق را نشان دهد قابلیت تکرار و بررسی مجدد دارد امکان کنترل متغیرها و شرایط پژوهش دقت بالاتر نسبت به روش‌های توصیفی یا تاریخی 🔷 محدودیت‌ها همه پدیده‌های انسانی قابل آزمایش نیستند (مثلاً مسائل اخلاقی یا تاریخی) محیط آزمایشگاهی همیشه بازتاب واقعیت نیست هزینه و زمان زیادی می‌برد گاهی کنترل کامل متغیرها امکان‌پذیر نیست مداخله پژوهشگر می‌تواند نتایج را تغییر دهد 🔷 جمع‌بندی روش تجربی، یکی از بنیادی‌ترین روش‌های علمی است که در علوم انسانی به‌ویژه روان‌شناسی، علوم تربیتی و علوم اجتماعی کاربرد زیادی دارد. این روش با کنترل و دستکاری متغیرها به ما امکان می‌دهد روابط علّی را بررسی کنیم و نتایج علمی و قابل اعتماد به دست آوریم. #شنبه‌های_پژوهشی #پژوهش_در_حوزه_دین_و_علوم‌انسانی https://eitaa.com/Maaref_Academy ⚠️استفاده‌ از مطالب کانال با ذکر لینک

✍ اعتصام؛ راهی به سوی همدلی بسم الله الرحمن الرحیم وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا قسمت چهارم 💠 ویژه‌نامه هفته وحدت ✍ زهرا صیاد (فیروزه صیادی) هفته وحدت، تنها یک یادآوری تاریخی نیست؛ فرصتی است برای بازکشف حقیقتی فراموش‌شده: اینکه دل‌ها پیش از آنکه به مرزها و نام‌ها گره بخورند، در سرچشمه‌ای واحد به هم پیوند خورده‌اند. اعتصام یعنی بازگشت به همان سرچشمه، به همان ریسمانی که نه ساخته‌ی انسان، بلکه رشته‌ای از نور الهی است. اتحاد، تنها گردآمدن در کنار هم نیست؛ هم‌نفس شدن است. جامعه‌ای که پیوندهایش گسسته باشد، شاید در ظاهر شبیه کاروانی پرشمار حرکت کند، اما هر رهرو تنهاست و در خلأ گام برمی‌دارد. اعتصام، هنر پیوند زدن این تک‌صداهاست تا از دل پراکندگی، سمفونی تازه‌ای برخیزد؛ سمفونی امید، اعتماد و همدلی. ریسمان الهی، همچون پلی است میان دل‌های پراکنده؛ پلی که هرکس با صداقت و مسئولیت‌پذیری، آجر کوچکی بر آن می‌نهد. آنچه این پل را استوار می‌سازد، نه منافع زودگذر، بلکه وفای به عهد و شفافیتی است که روح جمعی را زنده نگاه می‌دارد. اگر وحدت را تنها در سطح شعار نگاه داریم، همچون درختی خواهد بود که بی‌ریشه، در اولین باد فرو می‌افتد. اما اگر وحدت در جان آدمی ریشه بدواند، آنگاه جامعه بدل می‌شود به باغی که شاخه‌هایش در هم تنیده‌اند و هیچ تندبادی توان جداسازی‌شان را ندارد. هفته وحدت، دعوتی است به کنش: هر کدام از ما می‌توانیم در کوچک‌ترین رفتار روزانه، گره‌ای تازه بر این ریسمان ببافیم؛ با سخنی صادقانه، با یاری بی‌منت، با وفاداری به عهد. هر دست که به دست دیگری سپرده می‌شود، هر دلی که با دلی دیگر هم‌صدا می‌شود، پلی تازه بر شکاف‌های کهنه می‌سازد. این روزها فرصتی است تا بیاموزیم وحدت، یک واژه نیست؛ راهی است برای زیستن، برای معنا دادن به حضور خود و دیگری. بیایید این راه را با هم بپیماییم؛ که جهان آینده، چشم به دست‌ها و دل‌های ما دوخته است. ادامه دارد... 🪧|#یادداشت‌نویسی_تبیینی ♨️|#پویش_روز_یک‌شنبه‌ها 📮|ارسال به @Maaref_UT https://eitaa.com/Maaref_Academy ⚠️استفاده از مطالب کانال با ذکر لینک

"دین را زیستن"، امری متفاوت است با "برای دین زیستن". #دین_و_دانایی ما دینداران عموماً آموخته‌ایم که برای دین زندگی کنیم. به خاطر دین با یکدیگر وارد بحث‌های طولانی می‌شویم، راهپیمایی و تجمع برپا می‌کنیم، شعار می‌دهیم، مجالس و محافل برپا می‌نماییم، دوستی‌ها و دشمنی‌ها را به جان می‌خریم. گاه حتی یکدیگر را به کفر متهم می‌کنیم. به شبهات و اعتراضات بی‌دینان پاسخ می‌دهیم، و برخی اساساً برای انسان حقی در این زمینه قائل نیستند. گروه بزرگی نیز عادت کرده‌اند که دین خود را به اجبار بر دیگران تحمیل کنند. این همه کوشش، تنها گوشه‌ای کوچک از برای دین زیستن است. شاید منافعی نیز داشته باشد، اما زیان‌هایش بسیار بیشتر است. این شیوه پدیده ای "به نام دین زیستن" را رقم می زند که در حقیقت چیزی جز عرضه سلایق شخصی و گرایش‌های نفسانی در قالب دین نیست. حال آنکه دین را زیستن، نیازمند هیچ‌یک از این امور نیست. دین را زیستن یعنی انطباق زندگی بر آموزه‌های بنیادین و آفاقی دین. برای چنین زندگی باید فطرت پاک در درون انسان زنده باشد. همان فطرتی که خداوند برای یادآوری میثاق آن، پیامبران را مبعوث کرد. همان فطرتی که دوری از آن، اساساً بعثت انبیاء را ضروری ساخت. بازگرداندن انسان به همین فطرت، هدف اصلی پیامبران بود. فطرتی که غفلت از آن، آدمی را از خود بیگانه ساخت. فطرتی که بر آن پرده افکندن، انسان را به میدان جنگ منافع کشاند. همان فطرتی که خداوند انسان را بر آن آفریده است. کاش انسان از رهگذر دین، سفر بازگشت به این فطرت را آغاز می‌کرد. فطرتاً، انسان حقیقت‌جوست. در فطرت انسانی، محبت به پاکیزگی نهفته است. فطرت عشق به کمال می‌آموزد و از نقص بیزار است. به سبب فطرت، انسان دانایی را دوست می‌دارد، عدالت‌خواه است، آزار دیگران را ناپسند می‌شمرد، و پایمال کردن حق دیگران را نمی‌پسندد. همه گناهان انسان، در حقیقت جز دوری از همین فطرت چیزی نیستند. اگر دین را باید زیست، ناگزیر باید به فطرت نزدیک شد. این فطرت است که انسان را به ایمان، یقین و نیکی فرا می‌خواند. کودکان به فطرت نزدیک‌ترند. طبیعت نیز، به‌سان معلمی خاموش، بسیار می‌آموزد؛ و همه این‌ها نشانه‌های خداوندند. با مطالعه قرآن به مثابه کتاب فطرت، انسان می‌تواند خود را از تمامی زنجیرهایی رها سازد که او را از مسیر رشد و کمال باز می‌دارند. کسانی که از فطرت دور افتاده‌اند، هرچند برای دین زندگی کنند، هرگز توفیق زیستنِ با دین را نخواهند یافت. آنان تا ابد بر این محرومیت خواهند سوخت و حسرت خواهند برد. ✍️محمد فرقان گوهر 🪧|#نشرمـعارف_باقلم_مـعاصر ♨️#پویش_معرفتی_دین_و_دانایی 📮|ارسال به @Maaref_UT 🌐انجمن علمی معارف دانشگاه تهران 🆔@ANGOMANELMI_MODRRESI_MAAREF_UT ⚠️استفاده از مطالب کانال با ذکر لینک

میلاد مسعود پیامبر رحمت و مهربانی حضرت محمد مصطفی (ص) و زادروز فرخنده امام صادق (ع)، پیشوای علم و حکمت بر همه دوستداران اهل بیت (ع) مبارک و خجسته باد. 🌐انجمن علمی معارف دانشگاه تهران 🆔@ANGOMANELMI_MODRRESI_MAAREF_UT

نمادهای تقریب یا همزیستی مسلمانان در تفلیس مسجد جامع تفلیس که از مهم‌ترین مکان‌های گردشگری در تفلیس محسوب می‌شود، نشانگر اتحاد دو مذهب شیعه و سنی در کنار هم به حساب می‌آید. مسجد دو محرابه تفلیس، با معماری زیبا و منحصربه‌فرد، نمادی از اتحاد مسلمانان گرجی گردیده است. در ابتدا محل نماز خواندن شیعه‌ها و سنی‌ها را توسط یک پرده جدا کرده بودند، اما از اواسط دهه 1990 میلادی این پرده نیز برداشته شد. از آن زمان به بعد مسلمانان شیعه و سنی به نوبت و جداگانه در این مسجد به نماز می‌ایستند 💠وَما أَرسَلناكَ إِلّا رَحمَةً لِلعالَمينَ (انبیاء: ۱۰۷) #هفته_وحدت_مبارک #میلاد_پیامبر_رحمت_و_مهربانی_مبارک 🌐انجمن علمی معارف دانشگاه تهران 🆔@ANGOMANELMI_MODRRESI_MAAREF_UT ⚠️استفاده از مطالب کانال با ذکر لینک

🎉 کتاب «چهل حکمت نبوی(ص)» عیدی انتشارات انقلاب اسلامی به مناسبت میلاد حضرت رسول اکرم(ص) 📚 نسخه‌ی الکترونیکی کتاب چهل حکمت نبوی(ص) با شرح حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای(مدّظلّه‌العالی) در ابتدای جلسات درس خارج فقه به مناسبت سالروز ولادت حضرت رسول اکرم(ص) به صورت رایگان در اختیار مخاطبان قرار گرفت. ♦️ حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای همواره بر اهمّیّت سبک زندگی ایرانی-اسلامی و لزوم آراستگی جامعه به اخلاق حسنه تأکید داشته‌اند. ایشان در عمل به این توصیه‌ی مهم، خود در آغاز هر جلسه از درس خارج فقه به بیان و شرح حدیث یا احادیثی از معصومین(ع) به ویژه رسول مکرّم اسلام(ص) می‌پردازند. 📚 کتاب حاضر مشتمل بر چهل حدیث نبوی(ص) منتخب از پنج منبع معتبر روایی است. کتب احادیث النوادر، مکارم‌الاخلاق، امالی‌الصدوق، بحارالانوار و الخصال عناوین این منابع هستند. 📍 به مناسبت یک هزاروپانصدمین سال ولادت رسول گرامی اسلام(ص) و برای استفاده‌ی هرچه بیشتر مردم عزیز ایران، نسخه‌ی الکترونیکی این کتاب، تقدیم مخاطبان، دوستداران و پیروان معارف و اخلاق اسلامی می‌گردد. #هفته_وحدت_مبارک #میلاد_پیامبر_رحمت_مبارک 🌐انجمن علمی معارف دانشگاه تهران 🆔@ANGOMANELMI_MODRRESI_MAAREF_UT ⚠️استفاده از مطالب کانال با ذکر لینک

✍سلمان موحدی راد- عضو محترم هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ... و هرگز بین دو امر مخیر نشد، مگر این که دشوارتر را برمی‌گزید. اگر ظلمی به او می‌شد، در مقام انتقام برنمی‌آمد، مگر آن که حرمت‌هاي الهی هتک شود که در آن صورت خشم می‌فرمود و غضبش براي خدا بود. تا زنده بود در حال تکیه دادن غذا میل نفرمود. هیچ گاه چیزي از او خواسته نشد که در پاسخ، نه بگوید و هرگز حاجت نیازمندی را رد نمی‌کرد و چنانچه مقدور بود، حاجت او را برمی‌آورد و اگر ممکن نبود، با زبان نرم و شیرین او را راضی می‌ساخت. بلغ العلی بکماله کشف الدجی بجماله حسنت جمیع خصاله صلو علیه و آله گاهی حسرت می‌خورم به سعدي که چه ساده و برق آسا، پرده از عشق و محبت خویش به جمال دلدارش برکشیده و چنین مجمل و گویا خود را ابراز کرد. من شاید هر چه سعی کنم نتوانم چنین محبتم را ساده بیان کنم. راستی این جان، معطر به چه رایحه اي بود که عطرش در زمان و مکان ساري شده و از آدمِ پدر گرفته تا اصحابِ کساء و تا امروز به هر جان پاکی که می‌رسد، او را مجذوب خویش می‌کند؟ گویا عالمیان بسان زنبورهاي عسل پرور، سر بر جام این گل نهاده و می‌نوشند و هرچه می‌نوشند، تشنگی‌شان دوچندان می‌شود. این چه شمیمی است که فرزندان و شوي فاطمه ـ سلام الله علیهم ـ‌ به محض ورود به خانه ولایت، آن را استشمام کرده و همگی در زیر خیمه کساي یمانی جمع می‌شوند و چه زیباست که امین وحی خدا هم براي الحاق به این خیمه، انگشت حسرت به دهان می‌گیرد و زیباتر آن که ذکر این خیمه در هر لحظه‌اي از تاریخ و در هر محفلی از محافل اهل زمین که جمعی از دوستان ایشان گرد آمده‌اند، چنان محاط رحمت خدایشان می‌کند که گویا ایشان هم در زیر آن خیمه، شامه جانشان را به عطر بهشتی وجود رسول خدا محمد بن عبدالله می‌نوازند. خدایا نمی‌دانم چگونه کلمات را کنار هم بچینم که طاقت وصف آن جان قدسی را داشته باشند، یا چگونه در خویش به وسواس جستجو کنم تا پلی از جملات بسازم براي نشان دادن گوشه‌اي از آن بهشت جانها؛ اما این را می‌دانم که کسی جز تو یا آن که ماذون از توست، نتواند او را چنان که باید وصف کردن. نظر به تاریخ که می‌افکنم در یک برهه‌اي نام عبد الله پسر عبدالمطلب و آمنه به چشمم می‌خورد و در عجب می‌مانم که چه می‌کنیم ما در این دنیاي پوچ خودمان و چه کردند آنان که به نجاست جاهلی تن در ندادند و امانت خلقت را چه نیک به اهل زمین هدیه دادند. سلام خدا بر عبدالله که حتی فرصت دیدن فرزندش نصیبش نشد و سلام بر آمنه امین که کشتزار تجلی تمام نور خدا شد و سلام بر تمامی پدران و مادران ایشان که مشکات نور خدا را در بستر جان خویش و در ظلمات جاهلیت از صلبی به رحمی و از رحمی به صلبی دست به دست به عصر محمدي رساندند و در حین فترت رسل که زمین تشنه و تاریک بود، سراج منیر وجود محمد ـ صلی الله علیه و آله ـ درخشیدن گرفت و نور هدایتش اهل زمین و آسمان را روشن کرد. خدایا! چه بود در سرّ آن جان لطیف که از یک سوي دل به دلداري چون تو داده بود و از سوي دیگر، چنان محبت خویش را میان خلقت تقسیم می‌کرد که حتی نیکی‌اش به دشمنانش نیز می‌رسید. این جان چه استقامتی داشت که هم سنگ‌هاي کودکانِ برانگیخته طائف را به جان می‌خرید و هم جویاي احوال مردان جاهلی بود که ناسزایش می‌گفتند. خدایا من ندیدم که او چگونه زیست و از چه آب و خاکی بالید و با چه لباسی در میان مردم حاضر می‌شد؛ اما شنیده‌ام که با بردگان بر سر یک سفره غذا می‌خورد و داراي طبع بزرگ و خوشرو و خوش معاشرت بود. بدون آن که بخندد، همیشه تبسمی بر لب داشت و بدون آن که چهره‌اش در هم باشد، اندوهگین به نظر می‌رسید و بدون آن که از خود ذلت نشان بدهد همواره متواضع بود و بدون آن که اسراف کند سخاوتمند بود. قلبی رقیق و دلی نازك داشت و نسبت به همه مسلمانان رئوف و مهربان بود. من ندیدمش اما از اعماق قلبم از آن جا که همه چیز ریشه می‌گیرد، او را دوست می‌دارم. خدایا! در این وانفساي زندگی که همه خلایق سرگرم معاش و ترقی‌اند، نمی‌دانم چطور خویش را از تند باد حادثه برهانم و به دامن امن آن کشتی نجات برسانم. هرچند پایم لغزان و سر به هوا هستم؛ اما دلگرم به محبت محمد و آلش هستم. خدایا این محبت را دستاویزي قرار می‌دهم بر اینکه مرا در زمره ایشان بداري و مهتدي به نور آن شمس مضی و سراج منیر کنی. #هفته_وحدت_مبارک #میلاد_پیامبر_رحمت_مبارک 🌐انجمن علمی معارف دانشگاه تهران 🆔@ANGOMANELMI_MODRRESI_MAAREF_UT ⚠️استفاده از مطالب کانال با ذکر لینک

از تهران تا بیروت؛ به روایت دکتر سیدمجتبی میردامادی ◇سفرنامه استاد به لبنان◇ 📝عضو هیئت علمی دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران 💠 قسمت دوازدهم لبنان، سرزمین انبیای الهی است؛ جغرافیایی که در کنار فلسطین و اردن، با تاریخ کهن خود، به موزه‌ای زنده از پیامبرانی تبدیل شده که گاهی حتی نامشان را نشنیده‌ایم؛ مانند «نبی نون»، «نبی ساری»، «سجد نبی»، «آیلا نبی» و دیگران. هر یک از این پیامبران در روزگاری فرهنگ و آداب مردم این دیار را شکل داده‌اند و حال و هوای امروز لبنان نیز همچنان از حضور آنان متأثر است. آنان با تعالیم خود به سلامت و حیات مردم اندیشیدند. کاشت درختان زیتون، سدر، انجیر و ده‌ها گونه‌ی دیگر، یادگار همان سفارش‌هاست. به تبع این میراث، غذاهای لبنانی نیز از سلامت و جذابیت برخوردارند و در سراسر جهان شهرت دارند. توجه به صبحانه، ترکیب متعادل طعم‌ها و استفاده از مواد تازه و خوش‌عطر، آشپزی لبنان را پرطرفدار کرده است. کمتر نقطه‌ای از اروپا و آسیا را می‌توان یافت که در کنار رستوران‌های ترک، رستوران لبنانی وجود نداشته باشد. از مشهورترین غذاهای لبنانی می‌توان به حمص، سالاد تبوله، کبه نایه، کباب کفتا، دلمه‌ی برگ مو و سوپ کشک اشاره کرد. حمص ترکیبی از نخود پخته، ارده، زیتون و سیر است؛ غذایی نسبتاً ارزان که اغلب در صبحانه صرف می‌شود و شادابی روز را به همراه دارد. برخلاف ایران، خورش‌های متداول در لبنان وجود ندارد؛ به‌جای آن، ترکیب‌های متنوعی از غذاها در سفره‌ها دیده می‌شود. از جمله کبه نایه که از گوشت چرخ‌کرده‌ی خام و بلغور _ که در زبان محلی «غرغر» گفته می‌شود _ تهیه می گردد . این غذا، هرچند محبوب است، اما چندان سالم نیست و گاه موجب مشکلات گوارشی می‌شود. روایت تاریخی می‌گوید طبیبان آن را برای معاویه تجویز کردند تا با نوشیدن آب، بلغور در معده‌اش حجیم شود و احساس سیری کند؛ زیرا پرخوری‌اش بیم ترکیدن معده را در پی داشت. این همان است که پیامبر اعظم (ص) درباره‌ی او نفرین کرده بودند: «لا أشبع الله بطنه»؛ «خداوند شکمش را سیر نگرداند». به هر روی، کبه نایه غذایی محبوب اما مضر است؛ در مقابل، کبه مقلی که با گوشت پخته تهیه می‌شود، سالم و مفید است. پایه‌ی اصلی غذاهای لبنانی بر سبزیجات و غلات تازه، زیتون و احیانا سیر کوبیده و زعتر استوار است؛ موادی که در نشاط و شفافیت پوست نیز اثر دارند. زیبایی ظاهری غذا و چینش هنرمندانه‌ی مواد در کنار هم، جاذبه‌ای دیگر از سفره‌های لبنانی است؛ جاذبه‌ای که امروز با آموزش‌های فضای مجازی در بسیاری از نقاط جهان، به‌ویژه ایران، رواج یافته است. با این همه، سنتی که برخی پیامبران بر آن تأکید داشتند _ حذف یا سبک برگزار کردن وعده‌ی ناهار، سنتی که در اسلام نیز توصیه شده _ در لبنان چندان مورد توجه نیست. شگفت آن‌که مردم مغرب‌زمین به این سنت بیش از لبنانی‌ها پایبند هستند. 📝ادامه دارد... #اللهم_عجل_لولیک_الفرج 💚 #رازهای_لبنان_به_روایت_یک_استاد از اینجا دنبال کنید 👇👇👇 🆔@ANGOMANELMI_MODRRESI_MAAREF_UT ⚠️استفاده از مطالب کانال با ذکر لینک