جواباتووووون👇👇👇👇👇👇👇👇👇

من الان شونزده سالمه وحتی یک دقیقه ام هم نمیتونم از خیال پردازیام دس بردارم چون من یه دنیای خیلی بهتر برای خودم ساختم

رو بازیگرا و خواننده ها کراش میزنم ومیشن همسر خیالیم و گاهی از اینکه واقعا نیستن گریه میکنم ۲۲سالمه:)

حدود سه سال هست هرشب و حتی روزا هم تو دنیایی که ساختم خیال پردازی میکنم و اگر یروز اینکارو نکنم بشدت بهم میریزم

خانوادم اجازه نمیدن بیرون برم و من همیشه راجب خودمو دوستام خیال پردازی میکنم وازش به سختی میام بیرون 16سالمه:))

وای توروخدا این بحث رو ادامه بده بزرگترین مشکل زندگیم همینه +چون هیچ وقت راجبش صحبت نمیکنیم فکر میکنیم این مشکل ماعه ولی اینکار واقعا خیلی خیلییی خیلیییییی رایجه

من هرشب قبل خواب یه سناریو تو ذهنم میسازم حتی گاهی دوست دارم سریع تر بخابم تا یه سناریو جدید بسازم +اکثرا بچه ها میگن قبل از خواب سراغش میرن

هرشب بخاطر مرگ خیالی عزیزانم گریه میکنم شاید عادی بنظر بیاد ولی رو من فشار بدی گزاشته

منو دوستام اسمشو گذاشتیم «حباب» چون یهو مثل یه حباب میترکه و ما تو واقعیت سقوط میکنیم

یکی از خیال پردازی های من زمان پخش فاصله ها بود همش تو خیالم زن یکی مثل شاهرخ استخری میشدم ، آخرشم شوهرم قیافتن ک ن ولی رفتارن (نماز و درست کاری ) بهتر از اون شد