دوست داران امام حسین(ع)

حتی با شنیدن اسم ایشون دلتنگ میشن و اشکشان سرازیر میشه یا حتی روزهایی از زندگی خودشونو اختصاص میدن به حضرت و با عشق برایش گریه میکنن.

اصلا شاید الان براتون سوال پیش بیاد که مگه خدا کجاست که ما در فراق او گریه کنیم؟؟

حتی مؤمنینی که نماز شب می‌خوانند و از خوف خدا اشک می‌ریزند ولی کمتر پیش میاد که از درد فراق خدا گریه کنند!

خب حالا ما چطوری همچین عشقی از خدا و توی قلبمان وارد کنیم؟!🧐

بریم برای گفتن اولین راه؟!😌☘

اولین راه اینکه؛ ما به کسایی رجوع کنیم که لذت انس و وصال و محبت خدا را تجربه کردند دقیقا همانند اهل بیت(ع)

امیرالمؤمنین(ع) در یکی از فقرات دعای کمیل با زبان محبت اینگونه با خداوند صحبت میکنند: