در حالی که لشکرِ شام تو عراق نبودو خودِ کوفه هم لشکری نداشت.

زنای کوفه ریختن توی شهر و مرداشون رو به زور جمع کردن و بردن.

شیخ صدوق نقل میکنه که مولاعلی به پیامبر عرض کردن شما عقیل رو خیلی دوست دارید!

پیامبر پاسخ داد که او رو دوست دارم و پدرش ابوطالب رو هم خیلی دوست دارم

و علی جان! پسرش در محبتِ پسرِ تو کشته میشه...

جنابِ عقیل خودش شخصیتِ والایی داشت بر خلاف بعضی چیزایی که دربارشون‌گفته شده. اینقدر شریف بودن ایشون که مولا علی در ازدواجشون با حضرت ام البنین به عقیل اعتماد کرد که همسر مناسبی برای شخص حضرتِ علی پیدا کنه.

وقتی که مسلم مامور به رفتن به سویِ کوفه بود اومد خدمتِ سیدالشهدا و عرض کرد میدونم که دیگه شما رو زیارت نمیکنم و اومدم برایِ بارِ آخر زیارت تون کنم...

آقاجان هم مسلم رو به آغوش کشید و مسلم گوش به فرمانِ آقا با همراهیِ دو نفر راهیِ کوفه شد اما برایِ حفظِ جانش از بیراهه و صحرا به کوفه رفت.

که اون دو نفر در اثر تشنگی در صحرا هلاک شدن و مسلم تنها شد.

مسلم رو فقط عشق در اون جهنم زنده نگهداشت، با مرگِ اون دو نفر اول به فالِ بد گرفت اما بعد با خودش گفت که حتما حکمتی هست که سیدالشهدا من رو فرستادن..

همسرِ مسلم، دخترِ مولاعلی رقیه نام داشت یعنی فرزندانِ او خواهرزاده یِ سیدالشهدا میشدن.

پسران حضرت مسلم، محمد و ابراهیم نام داشتن که بسیار برای مسلم عزیز بودن و یکسال بعد در کوفه کشته یا در واقع سر بریده شدن.