افرادی هم که متدین هستند و به دنبال آخرتشون هستند؛
در واقع به دنبال رسیدن به نعمت های بهشت یا فرار از عذاب های جهنم هستند
آرسو؛
دوست داران امام حسین(ع)
حتی با شنیدن اسم ایشون دلتنگ میشن و اشکشان سرازیر میشه
یا حتی روزهایی از زندگی خودشونو اختصاص میدن به حضرت و با عشق برایش گریه میکنن.
آرسو؛
اما اینجا کسی هست که برای عشق به خدا اشک بریزه؟ یا در فراق خدا گریه کنه؟
اصلا شاید الان براتون سوال پیش بیاد که
مگه خدا کجاست که ما در فراق او گریه کنیم؟؟