یکی از تعریف‌ هایی ك از عشق شنیدم‌اینه بنظرم ، ك میگه : آدم فقط یه‌ نفرو داره که حالش رو خیلی خوب میکنه ؛ و فقط یه‌ نفرو داره که حالش رو خیلی بد میکنه ! بقولِ شاعر : از عجایب عشق همین است تنها همانی آرامت می‌کند که دلت را آتش زده است: )!🌚'.

ولی علاقه؛ برای یه رابطه کافی نیست! بعد از یه مدت تموم میشه ؛ ته می‌کشه. و اون موقع یکی از طرفین میمونه و دلتنگیِ با پایانش‌! اگه آدم موندن نیستید غلط می‌کنید وارد یه رابطه میشید! چه دوستانه چه عاشقانه!

به خودم آمدم انگار تویی در من بود؛ این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود .

راحت باشید با من!

آدم برای کسی است که....

ای غم از حالِ دلم یک‌ لحظه غافل ؛ نیستی!

ولی من هنوزم تاریخ تولدش یادمه!

با اینکه نمیخواستمش!

با آمدن یار دلم فرصت تردید نداشت از بهر سخن گفتن معشوق دگر صبر نداشت، شعری نثار قدمش کردم و گفتم انگار نه انگارکه شنید و اثری هیچ نداشت .

ولی من هروقت بهم میگن بی‌احساس یادِ تمومِ محبتایی میوفتم که براشون خرج کردمُ ندیدن.

ای پناهِ بی پناهان ..

نیستی، حرف‌هایم در گلویم سنگینی میکند.