سونیا سابنیس یه حرف قشنگی میزنه میگه که : " کسی رو انتخاب کنین که در اتاقی مملو از جمعیت شما را انتخاب میکند ، نه کسی که در اتاق خالی انتخابش شما هستید . " به زبون خودمون لنگه کفش تو بیابون کسی نباشین :)!
این است آدمیزاد ؛
دستِ کم دو گانه زندگی میکند .
یکی آنکه هست ، دیگری آنکه میخواهد !
از یه سنی به بعد همین میشه که جنابِ سعدی میگه :
ببین و بگذر و خاطر به هیچکس مسپار.