مولانای جان چقدر زیبا میگه: با عقل توانایی فهمیدن دنیای عشق را نداری از سر به قلب بچرخ تا در اقیانوس عشق حل شوی:]]

نتوانست فراموش کند مستی را؛ هرکه از دست تو یک قطره میِ ناب گرفت.

لبخند مرا بس بود، آغوش لهم میکرد آن بوسه مرا میکشت، لب منهدمم میکرد | علیرضا آذر |

یه دعای قشنگ شنیدم میگفت: اگه زنده بودنم سودی برای تو نداره، مردنم رو خدمت به راهت قرار بده...

یه‌افسانه‌ هست‌ که ‌می‌گه : بارون روح آدماییه که از ته دلشون آرزو کردن دیگه تو این دنیا نباشن. اینجوری الهه آب قسمتی از روحشون که درد می‌کشیده رو تبخیر کرده، نوازشش کرده و صافش کرده. بعد با ابرها الکش کرده و ریخته پایین . و گذاشته رو پنجره اون آدما سر بخورن. برای اینکه بهشون بگه: غم آب شدنیه . غم فرو ریختنیه .

بوسه‌ی اوست که چون مُهر به پیشانیِ ماست .

_

صحبت از ماندن یک عمر بماند به کنار قدر نوشیدن یک چای بمانی، کافیست :))

در دو چشم من نشین ای آنکه از من من تری - مولانا

یه‌صلوات‌.

«ٱللَّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ»

وقتی میخنده، از زبون حضرت مولانا بهش بگین: من بهشتم همه در دیدن خندیدن توست تا تو باشی نشوم خیره به لبهای کسی!