نمیتوانم نفس بکشم. انگار غرق در اشک هایی هستم که از ریختن آنها خودداری میکنم.
متاسفانه یا خوشبختانه توانایی عصبانی شدنمو از دست دادم، هر اتفاقی که باعث عصبانی شدن یه انسان نرمال میشه، در من باعث چند درجه بی حستر شدن و به دنبالش متنفرتر شدن از عامل اون اتفاق میشه.