ميدانيد چيست؟! گاهی اوقات نباید شعر را کامل نوشت. بلکه باید ادامه اش را سیر گریه کرد.

درگلویم گیر کرده زخم یک بغض غریب ‌.

از همه من گریختم؛ گرچه میانِ مردمم..

تمام سهم من از عاشقی همین بوده همین که باشی و گاهی تو را نگاه کنم.

یه صلوات بفرستیددد.🙏🏻

میشه تتو رو تنِ من اسمت.

ظاهرم از خنده پُر شد تا نبینی غصه‌ام این نقابِ خسته را با خود به گورم میبرم :)

بغل چطور اختراع شد؟:)

حالِ بدت حالِ منو بد میکنه.

من به خودم قول دادم به کسی جز تو فکر نکنم ، کسی بجز تورو توی دلم راه ندم ، عاشق کسی نشم ، حواسم به کس‌ دیگه ای پرت نشه ، من به خودم قول دادم همیشه مواظبت باشم ، همیشه نگاهم به تو باشه ، صدای کسی جز تورو‌ نشنوم ، میشه توام همین قول رو بهم بدی و همینقدر وحتی بیشتر دوسم داشته باشی ؟

شبت بخیر عزیزِ دور از دیده :)

وای ۹۰٪ جمله‌هام با «وای» شروع میشه.