-

- فسلفه نویسی که هیچ وقت فسلفه نخوند ، ولی از فلسفه هایِ ارسطو و افلاطون نوشت . چرم دوزی که هیچ وقت چرم رو به چشم ندید ، ولی تویِ عالمِ خیالاتش بارهایِ بار کوک هایِ ریز و درشت رویِ بدنه یِ چرمش زد . مجنونی که هیچ وقت عاشق نشد ، ولی بارهای بار از فلسفه یِ عشقِ خسرو و شیرین قلم زد . زندونی‌ای که هیچ وقت پاشو از زندونِ سرد و تاریکِ قصر بیرون نذاشت ، ولی بعد از مرگش ، ده تا کتابِ نوشته شده از دنیای بیرون ازش به چاپ رسید . دختری که هیچ وقت قدم به قدم کنارِ معشوقش انقلابُ ولیعصرُ متر نکرد ، ولی ورق ها ورق از عشق بازی هاش با معشوقه یِ موفرفریش تویِ کوچه پس کوچه هایِ انقلاب نوشت ؛)!'💙 .

ولی خب اینجارو با هیچ‌ چیزی عوض نمیکنم .

+:)

داشتنِ چیزی برای گفتن و نبودنِ کسی برای شنیدن خیلی وحشتناک است اوج بی‌کسیست.

فرقی نمی‌کند چقدر با واقعیت بجنگیم او همیشه پیروز می‌شود.

دل من لک زده تا کنج حرم گریه کنم . . . (:

دنیای من ، آقای من اللهم الجعل محیای محیای من… من برای تو گریه میکنم ، تو برای من ! آقای من…

اگه خونه اید و خونتون هنوز خاموشی نزدن بزنید شبکه سه 💔...(((:

+فقط‌خوشبحال‌اون‌زائرایی‌که‌ الان‌توخاک‌کربلاقدم‌میزنن‌(: