چه کنم دل چو هوایِ تو کند شب همه شب؟..

چقدر گذشتیم ، بخشیدیم ، نادیده گرفتیم ، چقدر گفتیم حالا یه اشتباهی کرد سخت نگیر ، چقدر گاهی کوچیک شدیم حتی ، چقد گاهی بیش از حد مهربون بودیم ؛ همه ی این کارارو کردیم تا نگه شون داریم که بعدا شرمنده ی دلمون نشیم ولی همه جوره شرمنده ی عقلمون شدیم .

اونجا که شادمهر میگه: باید تو رو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست… تهِ تهِ دلش میدونه که دیره ها؟ خیلیم دیره. اما هی دلش میخواد یکاری کنه شاید بتونه گذشته ها رو جبران کنه.. انگار میخواد شرمنده دلش نشه…

بی‌تو خبری نیست دگر فقط شب شده است…

خیلی میخوامت .

و بخیر باشد این شب .

تا حالا دیدی یه پدرومادر وقتی بچشونو کنار بچه های دیگه میبینن بگن: وای کاش بچمو بخاطر رنگ موهاش یا قدش یا چهرش یا هر چیزی دیگه ای با یکی بهتر عوض کنم؟. معلومه نه پس تا وقتی کسیو رو اینجوری کامل و بدون چشم داشت دوس نداشتی که بد و خوبش رو زشت و زیباش رو با عشق تحمل کنی کسی رو به خودت وابسته نکن

هیچوقت آدمی که به شما میگه "حالم خوب نیست" رو به حال خودش رها نکنین ، آدم به هرکسی نمیگه حالم بده .

با همه قهرم اصن . .

دلم تنگ شده واست .

ظرفیت دوست‌داشتن آدم خیلی زیاده ولی هیچ‌وقت علاقه آدم به یک نفر نمی‌تونه از دلتنگی‌ای که در نبودش احساس میکنه بیشتر بشه... :)

؛ )