میشه‌اَز‌تَنهاییای‌ِماهِزار‌صَفحه‌نِوشت‌ . . !

«چه رسم جالبی است محبتت را میگذارند پای احتیاجت ؛ صداقتت را میگذارند پای سادگیت ؛ سکوتت را میگذارند پای نفهمیت ؛ نگرانیت را میگذارند پای تنهاییت ؛ و وفاداریت را پای بی کسیت ؛ و آنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود که تنهایی و بی کسی و محتاج ! »

من دورت نمیزنم . دورت میگردم . مثل پروانه دور شمع . مثل زمین دور خورشید . مثل من دور ماه ‍‍. دور دنیا ... دور « تو »

حاکم دائم قلب منی .

فکت : با اونی که دوسش داریم بیشتر دعوا میکنیم .

‌گفت: سخت‌ترینش کدومه؟ گفتم: نمیشه گفت ولی احتمالاً رنجی که دلیلش رو ندونی از همه سخت‌تره...

كسى به سنگ‌ها گفت: انسان شويد سنگ‌ها گفتند: ما هنوز به اندازه كافى سخت نیستیم..

اگه خواستی واسم هدیه بگیری به این فکر نکن که من چی دوست دارم، به سلیقه خودت برام بگیر. من دوست دارم یه یادگاری از حس و سلیقه تو داشته باشم ، که یادگاری بمونه برام، نه سلیقه ی خودم رو با دستای تو.

بعض وقتا ازت میپرسن به چی فک میکنی؟ میگی هیچی.. اون هیچی دقیقا همه چیه..

و من مجازات میشوم در محضر چشمان تو .

یک بوسه چو دادی ، عوضش بوسه گرفتی ؛ بازی به تساوی که رسد وقت پنالتی ست . . . !

:D