چشام از گریه ورم کرد . . .

دیگه نمی‌خوام واسه خوب کردن حال کسی تلاش کنم . دیگه نمی‌خوام از خودم بزنم تا به بقیه برسه . دیگه نمی‌خوام بقیه رو تو اولویت بزارم . دیگه نمی‌خوام بزارم محبت کردنام بشه وظیفه . دیگه نمی‌خوام همه چیزو بریزم تو خودم که بقیه ناراحت نشن . دیگه نمی‌خوام بخاطر بقیه خودمو عذاب بدم ؛ فقط نمی‌تونم ، مشکل همینه .

میشه واسه حل شدن یچیزی دعا کنید ؟ لطفا ! (:

(: ...

اولین دوست داشتن را هیچ کس فراموش نمی کند

مخصوصا ًاگر دختر باشی و به هر دری بزنی برای داشتنش... طبق میل اش بپوشی،بخندی،بیایی،بروی... لاک بزنی ، رُژ بزنی ،موهای بافته شده ات را نشانش بدهی و منتظر بمانی تا قربان صدقه ات برود و حظ ببری از حرف هایش... "شب بخیر عزیزم"هایش تنها دوای بی خوابی ات باشد... قهر که می کند غرورت را بگذاری پشت پنجره باد ببرد و برایش بنویسی: سرد نباش می لرزه تنم...

اما اگر‌پسر باشی همه چیز تلنبار می شود در خودت ، تا سالها بعد دخترت که نشست روی پاهایت و موهای بافته شده اش را نشانت داد یکباره فرو بریزی و چشم بگذاری لای موهایش تا نبیند آب شوری که می غلتد روی سرزمین گونه ات... و غم آلود بگویی ؛ اولین دوست داشتن را هیچ کس...

چی میشه که یهو انقد تغییر میکنیم ؟ (؛

آمدم خیرِ سرم درس بخوانم دو سه خط ، قهوه‌ی چشمِ تو پاشید به دفتر نگذاشت !

تو قرار دل بیقرار منی .

زندگی درد است و لذت عشق نوعی داروی بیهوشی... :)

مهربون من ^^