از نظر روحی نیاز به کسی دارم که
منو بهتر از خودم بشناسه
چون دیگه خودمم نمیدونم چمه
شاید نرمال به نظر برسم ؛ بگم و بخندم ؛ اما عمیقا دلم میخوام همه ی اکانتامو ببندم و برم ! جوری که بقیه بگن ؛ عه فلانی کجا رفت ؟ چرا یهو غیبش زد ؟(؛ .
گفت : اگر کلمه بودی ؟
گفتم : خسته ، فرتوت ، آشفته ، نگران ، بیتاب ، غمزده ..
ولی امیدوار ، امیدوار ، امیدوار ..
یادآوری :
درسته، من آدم مهربونیم، ولی اگه چندبار از حدت بگذری، همهچی خیلی سریع میتونه عوض بشه.🌚
اگه کسی رو دارید که دوستتون داره ، به هیچ چیز دیگهای فکر نکنید.
دنیا چیزی زیباتر از این نداره که جلو راهتون بزاره.
اصرار برای موندن کسی، درست مثل وایسادن زیر یه خرابهی در حال ریزشه.
تو هر چقدر هم التماس و خواهش کنی فرقی تو ریزش اون خونه نداره. چه بسا یه روز یهجوری میمونی زیر آوار که دیگه راه نجاتی نداری. نجات بده خودتو رفیق.
با اصرار هیچ رابطهای به وجود نیومده و ترحم هم باعت ماندگاریش نشده.