مثلا یکی بیاد تو زندگیمون انقد خوب باشه که به همه اونایی که نموندن بگیم مرسی..
خشت به خشتِ زندگی رو باید با عشق ساخت، عشق آدم رو سرپا نگه میداره، همانطور که جناب صائب تبریزی میگن : دلِ بی عشق میگردد خراب، آهسته آهسته، خراب میگردد دل و روح و روان خراب.
اگه دیدی همه برعکس
تو راه میرن تردید نکن! راه برو...
حتی اگر تنها شدی
چون تنهایی بهتر از اینه که برای رضایت دیگران بر خلاف میلِ خودت زندگی کنی.
پرسید وقتی غمگيني چطور میخندی؟!
گفتم: به او که دوستش دارم فکر میکنم؛
به لبخندش، به نگاهش، به صدایش و به
بودنش که می ارزد به تمامِ جهان..
از ناراحتی کسی نترسید
ناراحتی یعنی هنوز براش اهمیت دارید
اون بیتفاوتیه که باید ازش ترسید