خصوصی شدیم باز ، آمار اینجام دیگه واسم مهم نیست 😀.

بزرگ شدن آرزویی بود که به امتحانش نمی‌ارزید (:

از کلاس مجازی متنفرم .

از معلمامون متنفرم .

از صب متنفرم .

از زندگی متنفرم .

انقد الکی خندیدم که وقتی ناراحتم کسی جدی نمیگیره ..

خودتو گم کردی همش در پی بادی ..

اگه کسی نبود دستت رو بگیره دستتو بکن تو جیبت و برو جلو (؛

وقتی سرم تو گوشیه و لبخند میزنم هی بهم گیر میدن. تو همون«اگه چیز خنده‌داریه بگو ما هم بخندیم»من هستی

اونجا که تعجب میکنیم چی شد که طرف عوض شد معمولا اینجوریه که طرف عوض نشده خودش شده؛ دیگه نتونسته خودش نباشه ..

این بیت مولانا قشنگ خطاب به صمیمی ترین آدم زندگیمه: "جان من و جان تو بسته‌ست به همدیگر همرنگ شوم از تو گر خیر بود گر شر.." یعنی هر اتفاقی بیفته تا تهش باهاتم