یه جا خوندم نوشته بود که: اینکه با یه نفر باشی، هم به روح خودت لطف کردی هم به جسم خودت احترام گذاشتی. وفاداری سبک زندگی نجیب زاده هاست..
فیلم "Everybody's Fine" یه دیالوگ
داشت که حال و هوای این روزا رو خوب
توصیف میکنه، میگفت: مردم عوض شدن،
زمونه عوض شده، میدونی، این روزا وقتی با
یکی دست میدی بعدش باید انگشتات رو هم
بشماری و ببینی هر پنجتا رو پس گرفتی یا نه..
نزدیک ولنتاینه خیلیا اون خرس پارسالو دارین
ولی خود طرف دیگه نیست؛ تعهد قشنگترین
کادوست، امیدوارم به جای کادو
تعهدشو داشته باشین.
جوکر یه دیالوگی داشت که میگفت:
«من لبخند میزنم که دردامو پنهان کنم
و آرزومه یهروز، یکی بیاد نگام کنه و بفهمه
همهچی دروغه»
و چه روزایی که از درون ذرهذره نابود شدیم
و لبخند زدیم، ولی هیچکس نفهمید
این لبخندا دروغه..
خیلیامون خیلی وقته از مجازی زده شدیم،
فقط چون تو واقعیت کسی رو نداریم
اینجاییم و داریم تحمل میکنیم این وضعيتو..
رابطه طولانی فقط اونجاش که یهو به خودت
میای میبینی کنارش بزرگ شدی، تلاش کردی،
به هدفات رسیدی و حالت خوبه.
هیچکس الکی نمیره تو لاکِ خودش،
یکی ناامیدش کرده، یکی مهربونیاشو نادیده
گرفته، یکی دلشو شکسته، یکی آرزوهاشو
آتیش زده و بدترینش اینه که همهی این کارا
رو کسی کرده که با تمام وجود بهش
اعتماد داشته.