هرجا تنها شدی غصه نخور ، من هستم (؛

‏ببین حالِ بدتو، بی اخلاقیاتو، بی حوصلگیاتو، درداتو کی تحمل میکنه! ‏همون آدم واقعیه زندگیته! ‏وگرنه موقع خوشیات که دشمنتم میشه رفیقت:)

جدا بعداً وجود نداره، میخوای زنگ بزنی یا پیام بدی همین الان انجامش بده، میخوای بریم بیرون همین حالا بیا، میخوای فیلم ببینم همین الان وقتشه، میخوای چای بخوریم، چای خوردن همین امروز باشه، میخوای باهم حرف بزنیم همین الان موقعشه، بعداً خوب نیست، بعداً دیر میشه، بعداً بیرون رفتن دیگه نمیچسبه، فیلما قدیمی میشه، چای سرد میشه، حرفا تکراری میشه ، بعداً دیگه منِ الان نیستم، بعداً دیگه پیر شدیم حال و حوصلشو نداریم.

یه دقیقه دیگه معلوم نیست کی مُردست کی زنده اگه قرار باشه من یه دقیقه دیگه زنده باشم دلم میخواد یه چیزای بهت بگم مثلا اینکه من چقدر قیافتو، صداتو، لحن حرف زدنتو، خندهاتو و خودتو دوست دارم.

(:

بیاین سعی کنیم با دروغ و خیانت و دورو بودن شخصیت خودمونو به لجن نکشیم. طوری باشیم که توقع داریم یه نفر باهامون باشه اینکه بخوای یکیو با دروغ اذیت کنی اسمش زرنگی نیس و مطمئن باش اون شخص میدونه داری چه غلطی میکنی فقط به روت نمیاره.

روی دیواری نوشته بود؛ 'چقدر سخته کسی رو دوست داشته باشی ولی نتونی بهش بگی!' یکی زیرش نوشته بود: «ما که گفتیم چی شد؟»

چقد خسته تر از خسته م ..

جز من اگرت عاشق و شيداست ، بگو ور ميل دلت به جانب ماست ، بگو

ور هيچ مرا در دل توجاست ، بگو گر هست بگو ، نيست بگو ، راست بگو

دیگه نمیخوام این مهربونی‌هایِ الکی‌تون رو (؛

از قشنگ ترین متنایی که خوندم نامه‌ی علی شریعتی به عشقش بود : عزیزِ مهربانِ بداخلاقِ صبور تندجوش ! امید بخشِ یأس آورِ، پرحرفِ حرف نشنو بدترین بدِ خوب‌ترین خوبِ با وِی نتوان زیستن، بی وِی نتوان بودن ! یک جورِ درهم برهمِ شلوغ پلوغِ قرو قاطی عزیزی که تورا نمی‌توانم تحمل کنم و دنیا هم بی تو تحمل ناپذیر است..