یه دقیقه دیگه معلوم نیست کی مُردست کی زنده اگه قرار باشه من یه دقیقه دیگه زنده باشم دلم میخواد یه چیزای بهت بگم مثلا اینکه من چقدر قیافتو، صداتو، لحن حرف زدنتو، خندهاتو و خودتو دوست دارم.

(:

بیاین سعی کنیم با دروغ و خیانت و دورو بودن شخصیت خودمونو به لجن نکشیم. طوری باشیم که توقع داریم یه نفر باهامون باشه اینکه بخوای یکیو با دروغ اذیت کنی اسمش زرنگی نیس و مطمئن باش اون شخص میدونه داری چه غلطی میکنی فقط به روت نمیاره.

روی دیواری نوشته بود؛ 'چقدر سخته کسی رو دوست داشته باشی ولی نتونی بهش بگی!' یکی زیرش نوشته بود: «ما که گفتیم چی شد؟»

چقد خسته تر از خسته م ..

جز من اگرت عاشق و شيداست ، بگو ور ميل دلت به جانب ماست ، بگو

ور هيچ مرا در دل توجاست ، بگو گر هست بگو ، نيست بگو ، راست بگو

دیگه نمیخوام این مهربونی‌هایِ الکی‌تون رو (؛

از قشنگ ترین متنایی که خوندم نامه‌ی علی شریعتی به عشقش بود : عزیزِ مهربانِ بداخلاقِ صبور تندجوش ! امید بخشِ یأس آورِ، پرحرفِ حرف نشنو بدترین بدِ خوب‌ترین خوبِ با وِی نتوان زیستن، بی وِی نتوان بودن ! یک جورِ درهم برهمِ شلوغ پلوغِ قرو قاطی عزیزی که تورا نمی‌توانم تحمل کنم و دنیا هم بی تو تحمل ناپذیر است..

چرا فقط به فکرِ منفعت خودتونید ؟

چرا قلب کسی واستون مهم نیست ؟

چرا یه درصد احتمال نمیدید با حرفا و برخورداتون قلب طرفتونو میشکونید ؟