عباس معروفی تو کتاب نامه های عاشقانه یه حرف قشنگی میزنه: گاهی با دویدن به سمت کسی نفسی برای ماندن در کنار او نخواهی داشت با کسی بمان که نصف راه را به سمتت دویده است...!

‏عشق واقعا پروسه‌ی عجیبیه ها ‏ فکر کن طرف نه خوراکیه نه پوله نه پیتزاست ‏صرفا یه آدم عادیه که و وقتی میبینیش قند تو دلت آب میشه

من آدم وابسته ای نیستم، هیچوقت نبودم. بزار یه حقیقتو بت بگم، تواناییِ اینو دارم ک انسان‌ها رو مثل پسووردهایی ک هیچ‌وقت دیگه یادم نیومدن، فراموش کنم، پس هیچوقت فکر نکن برای من با بقیه فرق داری.. نه عزیزم نه :)

یک ذرّه وفا را به دو عالم نفروشیم هرچند در این عهد خریدار ندارد..

:)

پیرمرد خونه کناری که همیشه با نرگس و خرمالو های حیاطشون میومد دم خونه ما و میگفت:«دخترم خیلی قشنگ پیانو میزنی، نمیخواد مراعات حال کسیو تو این محل کنی، بلند بزن» ‏امروز صبح تو اوج تنهایی از دنیا رفت ،حتی هیچکس نبود زیر کفنشو بگیره. ‏حقیقتا این روزا فقط بخاطر این مرد پیانو میزدم‌‌:)

«آدما به اندازه عزیز بودنتون ازتون دلخور میشن نه به اندازه اشتباهاتی که میکنین» اگه اینو درک کنین به جای دلخوری، بیشتر طرف مقابلتون رو دوست خواهید داشت.

خیلی بده حالت بد باشه و اونموقع کسی دور و برت نباشه و اینجا نشون بدی که حالت بده بعد هی بری چک کنی ببینی کسی بهت پیام داده (هیچکس):

اگه حاضر نیستی بهای چیزی رو که دوست داری بپردازی لطفا رهاش کن. اشتیاقی که منجر به عمل نشه مفتش گرونه..

‏هر چقدر هم که قوی باشی، باز یکی رو نیاز داری دستتو بگیره و بهت بگه که همه چی درست میشه….

به هیچکس اعتماد نکن ، اگر اعتماد کردی تا عمق فاجعه رو تو ذهنت برای خودت مرور کن ... هیچ چیز توی این دنیا غیر ممکن نیست اون کسی که فکر میکنی مهم ترین فرد زندگیته بدترین آسیب هارو میتونه بهت بزنه...