:)

واسه از دست ندادن آدمای زندگیم خیلی تلاش کردم اما از یه جایی به بعد فهمیدم دارم خودمو از دست میدم و این ترسناک بود

درست همونجایی که با اومدن ‌ عید⁩ ذوق میکردیم ، با لباس نو  روزعیدو میگذروندیم، ‏برای زنده موندن ماهی عیدمون دعا میکردیم و بزرگترین دغدغه مون پیک نوروزی مدرسه بود، ‏درست همونجا؛ ‏زندگی باید متوقف میشد :)

:)

همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بمانی

نوشته بود: کسی را چنان دوست داری که برایش بجنگی؟ نوشتم: از جنگ‌ها برگشته‌ام، با زخم‌ها و موی سپید؛ و یاد گرفته‌ام صبور باشم و به تماشا قانع.

:)

« ماندنی باشد خودش راهی مهیا می ‌کند! »

کم کم داریم به آخرین روزهای سال ١۴۰١ نزدیک میشیم بیاین یه تشکر کنیم از اون دوستایی که با بودنشون ١۴٠١ رو واسمون قشنگ تر کردن.. :)♡

اونجایی که شادمهر میگه: کی با یه جمله مثل من میتونه آرومت کنه؟ اگه نتونستی به جواب دیگه ای برسی قبول کن که با از دست دادنش۴-۰ به زندگی باختی:)

فكت: متاسفانه آدما سمتي ميرن كه بهشون بي توجهي ميشه تا بتونن اون توجه رو بدست بيارن!

تعداد ادمایی که دوست دارم زیاد نیست ولی خوشحالم که واقعا ارزش دوست داشته شدن و دارن :)