مهم نیست چقدر میشناسیش یک روز، یک ماه، یک سال.. مهم کیفیت بودن آدمهاست؛ بعضی ها فقط تو یه روز به اندازه ی تموم روزای دنیا به تو حس خوب میدن و گاهی هم بعضیا؛ یک عمر کنارت هستن ولی چیزی به جز درد و خستگی روحی برات ندارن بعضی وقتا ممکنه با یه نفر توی چند ماه حس های رو تجربه کنی که قبل از اون اصلا نمیدونستی این حس ها وجود دارن! میدونی چی میگم؟!مهم کیفیت بودن آدمهاس…

‏ در فاصله‌ی میان هجرانت ‏تا وصال ‏در من ‏چیزی می‌شکند ‏که هیچ‌گاه ترمیم نخواهد شد..

امیدوارم یکی بیاد تو زندگیتون که هروقت باهاش حرف میزنید تو دلتون بگید"وای خدا چقدر میفهمه چی‌میگم🫠":)

بعضی وقتا کسی که نیست کسی که هست رو از پا در میاره..

(: ...

در حقیقت مهارت اصلیم ناراحت نبودن نیست وانمود کردن به ناراحت نبودنه اونم در حالی که از درون دارم فرو می‌پاشم…

چه آدم هایی که فقط نیاز داشتن به شنیده شدن، یک نفر که از روزت براش بگی، از اتفاق‌هایی که ذوق تعریفشو داشتی، کسی نبود، انقدر نبود که ذوق تعریف کردنش هم رفت، انقدر که دیگه دلت نخواست حرف بزنی...

واقعا دوسش داری مگه نه؟ این یه سوال روانشناسیه که بدون بردن اسم باعث میشه یه فرد خاص بیاد تو ذهنت...!:)

می خواهی آیا؟..

ینی حتی اگه شاعر به صراحت می گفت: عزیزم دلم برات تنگ شده بیا بریم بیرون کافی شاپ!!! باز معلم ادبیات میگفت: منظور شاعر عشق به خداوند است :)

:)

هیشکی هیشکیو به خاطر خودش نمیخواد به خاطر خودش میخواد