اینم خیلی قشنگه:
نصفه و نیمه بودن تو رابطه به هیچ دردی نمیخوره،
به قول فاضل نظری:
«یا چشم بپوش از من و از خویش برانم یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم..»
هممون تو این روزا یه تیکه هایی از وجودمونو از دست دادیم که هیچوقت قرار نیست جاش پر بشه. برای تحمل این همه رنج و سختی، این همه فشار و استرس، این حجم از غم و تنهایی، نیازمند قلب های بزرگ تری بودیم...
ققد اونجایی که یه کی رو دوست داری ولی حتی طرف روحشم خبر نداره چقدر دوسش داری :)
من دلم واسه کسی تنگ میشه که از دستش داده باشم
نه کسی که خودم دورشو خط کشیدم..!
حالا درسته نوبتی زنگ زدن و نوبتی پیام دادن اسمش بیزینس و معامله‌ست و کار درستی نیست
اما بالاخره یه جایی آدمیزاد خسته میشه و فکر میکنه آویزونه.
رابطه یه طرفه دووم نداره..