دنیا پر از قلب هاییه که دنبال یه جایی میگردن تا اسمشو بزارن خونه.
اما در مورد پناهنده ها فرق میکنه، چون اونا نه فقط دنبال خونه میگردن، دنبال صلح و آرامش هم هستن.
و به همین دلیل، پناهنده ها صاحب استثنائی ترین قلب ها هستن
عزيزِ نداشتهام؛
اندكى صبر
نوبتِ ما هم ميشود،
ميرسد وقتِ عاشقى كردنمان!
به رخ ميكشيم تمامِ
دوست داشتنمان را...
یه افسانه هست که میگه :
“ گریه دقیقاً راهیه که چشمات حرف بزنن، موقعی که دهنت از توضیح دادن اینکه چقدر قلبت شکسته عاجزه.”
برخی ادما برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت
بدونِ اینکه در زندگیت جایی داشته باشند..
احساس میکنم نیاز دارم برم تو یه خونه ی ۴۰ متری یه زندگی و شروع کنم با یه همخونهی ساکت. با کسی که لیست کتابامون مشترک باشه و سلیقهی موسیقیمون یکی. کسی که مثل خودم چای بخوره و وقتی بارون میزنه نگه ببند پنجره رو، بدوئه باز کنه و تا کمر بره بیرون نفس بکشه. کسی که هیچی نگه و هیچی نپرسه، فقط بفهمه.
دوستی میگفت:
وقتی دلت تنگِ کسی میشه؛ حاشیه نرو، قصیده نباف!
صاف و پوست کنده برو بهش بگو:"فلانی دلم برات تنگ شده"...
تهش اینه که میگه:"ممنون،لطف داری" ،
یا شاید تو بهترین حالتِ ممکن بگه:"منم همینطور".
حداقلش اینه که پیشِ دلِ خودت شرمنده نیستی،حرفشو زدی و آرومش کردی!
بعداً پشیمون نمیشی که چرا اون روز حرف دلمو نزدم،شاید معجزه ای میشد