دیدی هی با خودت میگی "اگه اینبار تکست بده عمرا جوابشو بدم! عمرا اگه زنگ بزنه، تلفنو بردارم"؟! ولی بازم وقتی برمیگرده هم جوابشو میدی، هم باهاش حرف میزنی؟! اخوان ثالث خیلی قشنگ‌ این حالمون رو توضیح میده و میگه: "گفته بودم بعد از این باید فراموشش کنم! دیدمش ‌‌وز یاد بردم گفته های خویش را"

:)

این دیالوگ کارابلانکا خیلی خوبه: -میخوای برات یه قصه تعریف کنم که آخرشو نمیدونم؟ + تعریف کن - دوسِت دارم...

این فکت رو به نظرم توی سیو مسیج ذخیره کنید که بدردتون میخوره؛ درصد توجه آدما تو قرار اول: 47 درصد به لبخنده، 31 درصد به چشماست، 11 درصد به بوی شماست، 7 درصد به لباس و 4 درصد هم به موی شما هستش

بزودی..

میگفت: «سخت ترین بخش خودشناسی روبرو شدن با زخم هاییه که نقشی در بوجود اومدنشون نداشتی، اما مسئولیت ترمیم کردنشون با توئه» چقدر درست میگفت..:)

تو تنها کسی هستی از چت باهاش خسته نمیشم و حتی نمیفهمم این همه زمان با لبخند خیره به صفحه گوشی چطوری میگذره…

عشق نه قیافه میخواد ، نه تیپ میخواد ، نه پول... عشق فقط دوتا آدم میخواد ... تاکیید میکنم آدم ..."

کاش امروز باهات حرف میزدم.

وایبِ اینجا.

من تو را به جان می خوانمت. به دل می نشانمت. به عشق می دانمت. به غزل می سُرایمت. به ماه می پندارمت. به مهر می جویمت. آری من تورا دوست دارم با تمامِ نابودی هایم..