این جملهٔ معروفِ "وقتی میشه با گفتگو حلش کرد دعوا چرا؟" رو برای آدمهای عاقل بهکار میبرن نه واسه احمقها.
گفتگوی دو تا آدم احمق، خطرناکتر دعوای اونهاست.
این درسته که هیچکسی از نبود آدم دیگهای نمرده اما باور کنید زندگی با بودن بعضیا اونقدر قشنگه که دیگه حتی یه لحظه هم زندگیه بدون اونو نمیخوای.
كسي ك زندان رو ساخته آدم باهوشي بوده
اما كسي ك انفرادي رو ساخته ي فرد نابغه اس ؛
اون فهميده تنها چيزي ك
ميتونه انسان رو از درون نابود كنه ، تنهاييه!