حرفها سه دسته‌اند دسته اول: گفتنی‌ها دسته دوم: نوشتنی‌ها و دسته سوم : قورت دادنی‌ها دو تای اول سبکت میکنند، اما سومی سنگین

من دلم پیشِ کسی نیست خیالت راحت منم و یک دل دیوانه‌ی خاطرخواهت ...

یه فاتحه ..؟

عاقل آن است که این موقع شب خوابیده من دیوانه که خوابم به خیالت طی شد..

یه‌ دیالوگی بود تو فیلمِ گناه‌ اصلی که میگفت: «من کنارِ تو، یه آدمِ دیگه‌ام؛ آدمی شبیه‌تر به خودم» و آدمیزاد، چقد عمرشو تلف میکنه تا بفهمه همین کافیه که یکیو پیدا کنه تا کنارش، نزدیک‌ترین نسخه به خودِ واقعیش باشه.

ما انسان ها مثل مداد رنگی هستیم، شاید رنگ مورد علاقه ی یکدیگر نباشیم، اما روزی برای کامل کردن نقاشی هایمان دنبال هم خواهیم گشت، به شرط اینکه همدیگر را تا حد نابودی نتراشیم..:)

یه مریضی هم هست که پلاس میشی توی پیویش ولی تا ایز تایپینگ میشه فورا فرار میکنی یه ربع بعد سین میزنی/:

بعضی از آدما خاطرشون یه جور عجیبی دوست داشتنیه گرم دلنشین و به یادموندنی.. دقیقا مثل یه آهنگ قدیمی كه.. وقتی به آخر می رسه.. دوباره میزنی عقب تا از اول گوش کنی.

:)

میدونی ... تموم خواسته ی دل کوچیک من از این دنیا یه کنج خلوته که تو چشمای مشکیت غرق بشم. مابقیش ارزونی این آدما..

به قول احمد جان شاملو: ‏خواستنش تَمنّای هر رگ :)

فقط اونجایی که دکتر انوشه میگه : هیچوقت کاری نکن که آدمای ارزون ، واست گرون تموم شن ... هر کی ازت پرسید چقدر دوستم داری ؟! نگو بی نهایت، بگو به اندازه ی که لیاقتشو داشته باشی ... هر کی ازت پرسید تا کِی دوستم داری ؟! نگو تا آخر عمر ، بگو تا زمانی که کنارم باشی ! اینجوری میفهمن که تا زمانی که باشن هستی و تا زمانی که ارزش داشته باشن دوستشون داری ..