داشتم فکر می‌کردم : ‹‍ بعضیامون خیلی بی‌رحمانه داریم یه دردایی رو تحمل می‌کنیم و دردایی ك خیلی بزرگ‌تر ازقد و قواره‌ی ماست ! هیچ‌وقت حق انتخابی براشون نداشتیم زورشون خیلی بیشتر از لبخندایی هست ك داریم و دردایی ك هر بار از خودت می‌پرسی خب چرا بازم من ! و هر بار جوابی ك هیچ‌وقت پیداش نکردی برای سوالت، حالتو بیشتر میگیره..

‏تو فیزیک خونده بودیم . . ‹بار مثبت بشدت تمایل به جذب بار منفی داره!› کافیه دوستش داشته باشین . . تنهایی، دلتنگی، خودخوری به سرعت خودشونو می‌چسبونن بهت:)

:)

ببوسمت؟! حافظ بخوانم؟! قهوه دم کنم بغلت بگیرم؟! بگو چه کنم که از قاب عکست بلند شوی و بیایی و دوباره روی زانوهایم بخوابی و من دوباره احساس کنم دنیا مال من است:)

خلبان ها یه کدی دارن بنام 7600 واسه وقتیه که دیگه نمیشه چیزی گفت! معنیش اینه که برج مراقبت من نمیتونم حرف بزنم ولی تو حواست بهم باشه پس از من به تو: 7600:)

کجا بودی که دیشب تا سحر ، در فکر گیسویت دلم خواب پریشان ديد و من تعبیرها کردم..

شب ‌بخیر‌ گفتن‌ ما محض ‌ادای‌ ادب ‌است ورنه ‌چون‌ شب ‌برسد اول‌ بیداری‌‌ ماست

مَن آنِ توام تو آنِ مَن باش ..

بی قراری سهم من شد بی خیالی کار او عاشقان!.. اینگونه آیا عشق قسمت می کنید؟ .

ازم پرسیدی، عشق مثل چی می‌مونه؟ گفتم، عشق مثل بارونه... گاهی اونقدر محکم و بی‌رحمانه می‌باره، که واسه فرار کردن ازش، می‌خوای برگردی و از ادامه‌ی راه منصرف شی یا یک چتر تهیه می‌کنی و با احتیاط به راهت ادامه می‌دی... اما، بعضی وقت‌ها هم، این بارون خیلی آروم و بی سر و صدا می‌باره‌، جوری که تازه تو نیمه‌های راه می‌فهمی خیس شدی و راه برگشت هم خیلی طولانیه... عشق همیشه آدم رو غافلگیر می‌کنه مثلِ بارون..

گفت: با تو هيچ نسبتی ندارم چرا نگران منی؟ گفتم:از دلم كه با دلت نسبت دارد پرسيدم، گفت: دوست داشتنی تر از تو ندارد!

‏رو تيشرتش نوشته : ‹ اگه گم شدم منو ببريد پيش جان! › رو تيشرت زنش هم نوشته : ‹ من جان هستم. › هردو گرفتارن .. يكی به آلزايمر.. يكی به وفا.. :)