من دقت کردم، آدما ممکنه برای همرنگ بقیه شدن به چیزایی علاقه نشون بدن که علاقه‌ای بهشون ندارن و رفته‌رفته به اون چیزا علاقه‌مند هم میشن. ترسناک و عجیبه.

مهم‌ترین مهارت توی زندگی داشتن تعادله مهربون باش ولی نذار ازت سو استفاده کنن ! قانع باش ولی از پیشرفتِ خودت دست نکش !

چون الان خیلی مهم به نظر میرسه، دلیل نمیشه همیشه همین طور مهم بمونه

یه جا خوندم که نوشته بود: "اون موقع که به دنیا میایم چیزی که هستیم هدیه ی خداوند به ماست؛ چیزی که در روند زندگی بهش تبدیل میشیم، هدیه ی ماست به خداوند." این جمله رو همیشه مد نظر داشته باشین

اگر بیشعوری درد داشت،باز هم عده ای مسکن میخوردند و به کارشان ادامه میدادند.

یه آدم رو دوبار پیدا نمی‌کنی، حتی وقتی دوباره باهاش ملاقات می‌کنی..

اگه فکر کردی بعد از تمام چیزایی که گذشته بهت پیام می‌دم، سخت در اشتباهی. عمرا، ابداً، هیچوقت، هرگز، وقت گل نی، وقتی دلفین ها پرواز کنن.

در رفتنِ جان از بدن گویند هر نوعی سخن من خود به چشمِ خویشتن دیدم که جانم می‌ رود ..

نوشته بود: «از کسی که تو سختی، ریشه هاتو به امید گره میزنه مواظبت کن..!» و انگار این تعریفِ عزیز ترین آدم زندگیم بود...

امید، به این معنا نیست که باور داشته باشی همه چیز خوب پیش میره؛ بلکه باور به اینه که هر اتفاقی یه مفهومی داره

قشنگتر از توصیف سهراب سپهری راجع به آدمیزاد نداریم... که میگه؛ آدمیزاد، این حجمِ غمناک ...

بیا که این تنهایی، هم قواره ی من نیست یک شب آخر ؛ متلاشی می‌کندم بی تو..