یه جایی ارنست همینگوی میگه: «تو چنان شجاع و ساکتی که فراموش کردم رنج میکشی..!» و چقدر منه:)

‏ﺁﻫﺎﯼ ﺁﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ! ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻝ گردابی ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽﺟﻬﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻠﻌﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ... ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺿﻌﻔﻬﺎﯼ ﻣﺎ ﺣﺮﻑ ﻣﯽﺯﻧﯿﺪ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻪ‌ی ﺳﺨﺖ ﻣﺎ ﻫﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ...!

این جمله «مگه اخلاقم ویترین مغازه‌ست که برات تغییرش بدم؟» به شدت احمقانه، زرد و بی‌منطقه… همه پر از اخلاق بَدیم؛ زندگی میکنیم که بهتر شیم، پیشرفت فقط کاری و مالی نیست، برا شخصیت هم هست. هیچ اشکالی نداره بخاطر خودمون و کسی که دوسش داریم تلاش کنیم بدیامونو بذاریم کنار و آدم بهتری شیم.

قتلوا أحلامنا بالتقای . رویاهایمان را با آداب و رسوم کشتند . - عربیات

همیشه تو آسمون از یک ارتفاعی به بعد دیگه هیچ ابری وجود نداره... پس هر وقت آسمونت ابری شد، با ابرا نجنگ! فقط کمی اوج بگیر...

وقتی آدم از چیزی غنی باشه... باهاش فخر نمیفروشه؛ آدمها اندازه کمبودهاشون پُز میدن..!

بال و پر دادن زیاد به آدم ها توهم پرواز می دهد..

مواظب باشید دل کسی رو نشکونید، اول از همه تیکه هاش تو چشم خودتون میره.

انتظار داشتن از آدمی که اولویتش تو نیستی فقط ازت یه احمق می‌سازه .

یک مرحله‌ای در زندگی هست که آدم می‌فهمه خیلی از کارها نشدنیه، مثل فراموشی و فراموش کردن؛ اسم این مرحله کنار اومدنه مرحله‌ای که هر چقدر زودتر بهش برسی، کمتر به خودت و زندگیت سخت می‌گیری..

پذیرش!

لیاقت رو نمیشه تزریق کرد! ذات رو نمیشه تغییر داد! چشم رو نمیشه پاک کرد! دل رو نمیشه صاف کرد! انسانیت رونمیشه یادداد! نمیشه !