تو مغز آدم باید یه دستگاه ضبط صدا باشه .. مدل قدیمی با یه کاست کوچولو صدا های قشنگ زندگی‌تو ضبط کنی . صدای پرنده ها،صدای خنده ی بچه وقتی تو شیکمش فوت میکنی قل قل می‌کنه . صدای حضور غیاب استاد سر کلاس و حاضر گفتن بچه‌ها،صدای نشستن برف رو زمین ... صدای بوسیدن ، صدای دوست دارم گفتن ، صدای بزن قدش ، صدای خنده ، صدای یه مهمونی شلوغ ، صدای آواز خوندن یکی تو خیابون ، صدای ها کردن تو دست بعد از یه برف بازیِ حسابی و .. تو سرم یه کاست دارم فقط از صدای تو جدای از همه ی این ‌صداها ست (( : وقتایی که دلم برات تنگ میشه پخشش می‌کنم تو اون اتاق خالی مغزم که فقط یه صندلی لهستانی توشه میشینم و ساعت ها به صدای پیچیدن صدات تو اتاق خالی گوش میدم . بزرگ تر از من میشی ، بزرگ تر از خاطراتم ، من کوچیک میشم‌ ، گم میشم تو صدات .

ولی این خیلی قشنگ بود !"((:

آقایِ امام رضا منو میطلبی:)؟!

حقیقتا نیاز دارم برم مشهد دیگه‌م برنگردم :)

...(:

یه فکت خوندم ، نوشته بود : وقتی بی دلیل حالت بد میشه ، عصبی میشی ، گریه میکنی...یعنی همزادت یه مشکل براش پیش اومده و وقتی اون حالش بده ، عصبیه ، گریه میکنه به توهم منتقل میشه . دلیل بعضی وقتا که حالمون بده نمیدونم چمون شده همینه !.

اینا میخوان از چشمام تورو بندازنت ، نمیدونن چشامی ((:

همه دردات مال من ، حرفاتو بزن ، پشتتم عین یه کوه ! 🌱♥️✨" (:

یه چند شب دیگه تا به محرم مونده)))