مهجورا•✾•
💫میانبر مطالب تدبری کانال ✨بخش اول: جزء ۲۸ (قد سمع الله) 📖 لیست سورههای جزء ۲۸ 📖 ➖➖➖➖➖➖➖➖ 🔸 سور
جهت دسترسی به لینک تدبرهای تصویری، صوتی و متنی جزءهای ۲۸ تا ۳۰، به پیام سنجاقشده (فهرست مطالب) در بالای کانال مراجعه فرمایید.
تکویر.pdf
حجم:
319.9K
تدبر در سوره مبارکه تکویر
برگرفته از ویس تدریس حجت الاسلام رضازاده
••●◉◎◈@mahgira◈◎◉●••
✨به نام خدا
💫تدبر در سوره مبارکه تکویر ( آیات ۱تا ۲۹)
شناخت نام سوره
«تکویر» از آیه اول سوره («اذا الشمس کورت») اخذ شده است.
نامگذاری سورهها عموماً توقیفی و از سوی خود قرآن یا پیامبر اکرم (ص) بوده و گاهی به مرور زمان در دوران اهل بیت (ع) در زبانها جا افتاده است. نام سوره، عصاره تمام موضوعات آن نیست، بلکه بخشی برجسته از آن (مانند واقعه تکویر خورشید) است که به عنوان نماد سوره انتخاب شده است.
گام دوم: شناخت ساختار
این سوره مبارکه دارای دو سیاق است:
1. سیاق اول (آیات ۱ تا ۱۴): ازلی شدن و به هم ریختن نظم دنیوی، طلوع نظم اخروی و احضار اعمال.
2. سیاق دوم (آیات ۱۵ تا ۲۹): سوگندهای دقیق الهی، جایگاه نزول وحی، وثاقت فرشته وحی و هشدار به انسانها.
گام سوم: تفهم جهت هدایتی
🔹 سیاق اول (آیات ۱ تا ۱۴): واژگونی نظم دنیا و ظهور حقیقت اعمال
تمام آیات اول تا سیزدهم با واژه «إذا» (ظرفیه) آغاز شده و همگی به عنوان «شرط» به یک «جواب شرط» بزرگ منتهی میشوند:
الف) به هم ریختن نظم دنیوی (آیات ۱ تا ۶):
1. «إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ»👈 در هم پیچیدن و بینور شدن خورشید (نماد روشنایی دنیوی).
2. «وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ» 👈 مکدر و بینور شدن ستارگان.
3. «وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ»👈 به حرکت در آمدن کوهها (لنگرهای مستحکم زمین).
4. «وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ»👈 رها شدن شتران آبستن و باارزش بدون صاحب و معطل ماندن ثروتهای دنیا.
5. «وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ» 👈 گرد هم جمع شدن حیوانات وحشی و گریزان از شدت ترس قیامت.
6. «وَإِذَا البِحَارُ سُجِّرَتْ»👈 فوران و آتش گرفتن دریاها.
ب) برپایی نظم جدید و حسابرسی (آیات ۷ تا ۱۴):
7. «وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ» 👈 همسنخ شدن و پیوند خوردن انسانها با همدستان و هممسلکهای خود.
8. «وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ»👈 پرسش از دختران زنده بهگور شده به جرم کدام گناه کشته شدند.
9. «وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ» 👈 گشودده شدن نامههای اعمال.
10. «وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ» 👈 کنار رفتن پرده آسمان.
11. «وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ» 👈 شعلهور و فوران کردن جهنم.
12. «وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ»👈 نزدیک شدن محترمانه و باشکوه بهشت به سوی بهشتیان.
ج) ثقل کلام و جواب شرط (آیه ۱۴):
📌 «عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ»
در چنین فضایی است که انسان شخصاً میفهمد چه چیزی را با خود به قیامت حاضر کرده است (نتیجه واقعی اعمال و ملکات انسان عیان میشود).
🔹 سیاق دوم (آیات ۱۵ تا ۲۹): اعتبار وحی و هشدار به انسان
سوگندهای دقیق الهی (آیات ۱۵ تا ۱۸):
«فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ * الْجَوَارِ الْكُنَّسِ * وَاللَّيْلِ إِذْ عَسْعَسَ * وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ»*
خداوند قسم یاد میکند؛ نه به ستارگان رونده و پنهانشونده (که مانند خطورات موقت و گمشونده ذهنیاند)، بلکه به شبِ در حال رفتن و صبحی که آرامآرام نفس میکشد و همهجا را نور فرا میگیرد.
شأن و جایگاه قرآن و فرشته وحی (آیات ۱۹ تا ۲۱):
«إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ * ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ * مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ»*
این قرآن کلام فرستادهای کریم، دارای قوت، جایگاه بلند نزد خداوند (صاحب عرش)، مطاع در ملأ اعلی و امین وحی (جبرئیل امین) است.
دفاع از پیامبر (ص) و هشدار پایانی (آیات ۲۲ تا ۲۹):
«وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجنُونٍ...» 👈 پیامبرتان مجنون نیست؛ او جبرئیل را در افق مبین دیده است.
«فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ؟» 👈 با این همه ادله روشن، به کجا چنین شتابان میروید؟
«إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ»👈 این قرآن یادآوری است برای جهانیان؛ برای هر کس از شما که بخواهد در صراط مستقیم استقامت ورزد.
«وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ»👈 و اراده نمیکنید مگر آنچه پروردگار جهانیان بخواهد.
✨ جهت هدایتی این سوره:
آگاهیبخشی نسبت به فروپاشی نظام مادی دنیا در آستانه قیامت، ظهور قطعی نامه اعمال، و اثبات حقانیت و اصالت وحی الهی در برابر توهمات، تا انسان مسیر استقامت و بندگی را آگاهانه برگزیند.
تأکید بر حقانیت قرآن کریم از طریق اخبار غیبی قرآن درباره احضار اعمال در قیامت. قرآنی که از وقوع قیامت خبر میدهد، همان خدایی که چنین روزی را آفریده، پیامبرش را نیز به راستی فرستاده است.
••●◉◎◈@mahgira◈◎◉●••
پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله:
🔸اِنَّ البَيتَ اِذا كَثُرَ فيهِ تِلاوَةُ القُرآنِ كَثُرَ خَيرُهُ وَ اتَّسَعَ اَهلُهُ وَ اَضاءَ لاَهلِ السَّماءِ كَما تُضى ءُ نُجومُ السَّماءِ لاَهلِ الدُّنيا؛
خانه اى كه در آن قرآن فراوان خوانده شود، خير آن بسيار گردد و به اهل آن وسعت داده شود و براى آسمانيان بدرخشد چنان كه ستارگان آسمان براى زمينيان مى درخشند.
📚كافى(ط-الاسلامیه) ج۲، ص۶۱۰
••●◉◎◈@mahgira◈◎◉●••
✨به نام خدا
💫تدبر در سوره مبارکه قریش
گام اول: کلمات مشکل
«إيلاف»: جمع کردن، الفت دادن و ایجاد ارتباط و همبستگی.
«رحلة»: مسافرت، جابهجا شدن، حرکت کردن و کوچ کردن.
«الشتاء و الصیف»: در اینجا منظور فصل سرما (از پاییز تا انتهای زمستان) و فصل گرما (از ابتدای بهار تا انتهای تابستان) است.
«جوع»: گرسنگی.
«خوف»: ترس و ناامنی.
گام دوم: شناخت ساختار
میان مفسران در ارتباط این سوره با سوره فیل اختلاف نظر وجود دارد، اما بر اساس مبانی تدبر، هر سوره استقلال معنای خود را دارد و تمام احتیاجاتش در درون خودش پاسخ داده میشود.
«لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ» متعلق است به آیه سوم: «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ» (به خاطر الفت قریش... پس باید پروردگار این خانه را عبادت کنند).
کل سوره مبارکه دارای یک سیاق واحد است که از نعمتهای الهی آغاز شده و به امر به عبادت پروردگار کعبه منتهی میگردد.
گام سوم: تفهم جهت هدایتی
لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ * إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ
🔸 نعمتهای اجتماعی و امنیتی قریش:
1. الفت درونی و همبستگی داخلی: برخلاف قبایل دیگر (مانند اوس و خزرج که در درگیری و جنگ مداوم بودند)، قوم قریش با همدلی و همبستگی در امنیت زندگی میکردند.
2. الفت بیرونی و امنیت تجاری (رحلة الشتاء والصیف): سفرهای تجاری تابستانه و زمستانه قریش به دلیل احترام دیگران به حرم امن الهی و نیازشان به زیارت کعبه، در امنیت کامل انجام میشد، در حالی که منطقه مکه به خودی خود فاقد امکانات کشاورزی و دامپروری بود.
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ
🔸 دستور به عبادت:
به پاس این نعمتهای بزرگ اجتماعی، همبستگی، و امنیت تجاری و غذایی، قریش باید پروردگار همین خانه (کعبه) را عبادت کنند، نه بتهایی را که نقشی در این نعمتها ندارند.
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ
🔸 دو نعمت بزرگ الهی:
1. «أطعمهم من جوع»: نجات از گرسنگی و تأمین معاش و غذا در منطقهای خشک و بیبرهوت به برکت کعبه و تجارت.
2. «آمنهم من خوف»: نجات از ترس و ناامنی شدید بیابان و جنگهای قبیلهای و برقراری امنیت پایدار.
✨ جهت هدایتی این سوره:
دعوت به عبادت جمعی و شکرگزاری از پروردگار کعبه، به پاداش نعمتهای بزرگ اجتماعی
انشاءالله خداوند تبارک و تعالی همه ما را شکرگزار نعمتهای بیدریغ خود قرار دهد، یا علی 🤲
••●◉◎◈@mahgira◈◎◉●••
✨به نام خدا
💫تدبر در سوره فیل
گام اول: مرور کلمات مشکل
الم تر👈 یعنی ندیدی؟ از رویت میآید و برای جاهایی به کار میرود که امر محسوس، واضح و مثل روز برای همه روشن است.
اصحاب الفیل👈 همراهان فیل، یاران فیل؛ تعریضی به کسانی که به فیلها و ابزار مادیشان مینازیدند.
کید👈 مکر، حیله، نقشه.
تضلیل👈 از ریشه «ضَلَّ» به معنای گمشدن است (نه لزوماً گمراه شدن)؛ یعنی تیرشان گم شد و به هدف نرسید، نقشهشان نقش بر آب شد.
ابابیل👈 اسم پرنده نیست، بلکه صفت نحوه حرکت آنهاست؛ یعنی گروه گروه، دسته دسته.
حجارة👈 سنگها.
سجیل👈 گلِ خشکشده؛ گِل خرد و فشردهشده (سنگ گِلی کوچک).
عصف👈 کاه.
ماکول👈 خوردهشده؛ مثل کاهی که حیوان خورده، بالا آورده و نشخوار کرده باشد (کاه جویدهشده و بیارزش).
گام دوم: شناخت ساختار
ساختار این سوره از نوع «اجمال و تفصیل» است:
آیه اول👈 اجمال («الم تر کیف فعل ربک باصحاب الفیل»؛ آیا ندیدی پروردگارت با اصحاب فیل چه کرد؟).
آیات بعدی👈 تفصیل همان فعل پروردگار که در دو مرحله اتفاق میافتد:
۱. نقش بر آب کردن توطئه: «الم یجعل کیدهم فی تضلیل»
۲. نابودی خودِ متجاوزان: «وارسل علیهم طیرا ابابیل ترمیهم بحجارة من سجیل»
و آیه آخر👈 نتیجه نهایی کار: «فجعلهم کعصف ماکول».
گام سوم: تفهم جهت هدایتی
الم تر کیف فعل ربک باصحاب الفیل
اینجا مخاطب خدا، پیغمبر عظیمالشأن اسلام است.
پیغمبر در عامالفیل به دنیا آمد و خودش آن صحنه را ندیده بود، اما واقعه آنقدر واضح، قطعی و مسلم بود که دیدن محسوب میشود.
«فعل ربک»👈 چرا نگفت فعل الله؟ چون میخواهد جلوه ربوبیت و پرورش خدا برای پیامبر را یادآوری کند. یعنی همان پروردگاری که کعبه را حفظ و مدیریت کرد، مربی و حامی توست؛ نگران نباش، همان رب از تو هم حمایت میکند.
خداوند سنتش را در دو اقدام نشان میدهد:
اول👈 نقشه دشمن را نقش بر آب میکند («الم یجعل کیدهم فی تضلیل»). نقشه این بود که کعبه را از بین ببرند و معبد خودشان مرجع شود، اما تیرشان به هدف نخورد و گم شد.
دوم👈 نابودی خود دشمن با سادهترین ابزارها («وارسل علیهم طیرا ابابیل ترمیهم بحجارة من سجیل»).
خدا برای شکست دادن ابرقدرتها نیازی به بمب اتم و ابزارهای عجیب و غریب ندارد؛ با یک مشت پرنده کوچک (طیراً با تنوین تحقیر) و چند تکه کلوخ گِلی کوچک (سجیل) ارتشی سنگین را زمینگیر کرد. ابزار مهم نیست، اراده خدا مهم است.
فجعلهم کعصف ماکول
در نهایت، خداوند آنها را تبدیل کرد به کاه جویدهشده و از بین رفتند.
نتیجه:
این سوره یک سوره «امامساز» است؛ دل امام و رهبر جامعه را محکم میکند تا دل امت قرص شود.
خداوند نشان میدهد که قدرتهای پوشالی مادی در برابر اراده الهی هیچ غلطی نمیتوانند بکنند؛ همانطور که نمرود را با یک پشه و فرعون را با آب نابود کرد، اصحاب فیل را هم با سنگ گِلی از بین برد.
اما جهت هدایتی این سوره
👈قدرت نمایی خداوند در شکست ابرقدرتها برای تقویت و حفظ جان پیامبر(ص)
ان شاءالله خداوند به ما توفیق اطمینان، اعتماد و تکیه واقعی به قدرت خودش را عنایت بفرماید الهی آمین🤲
••●◉◎◈@mahgira◈◎◉●••
سوره واقعه
*بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم*
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿١﴾ لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ ﴿٢﴾ خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ ﴿٣﴾ إِذَا رُجَّتِ الأرْضُ رَجًّا ﴿٤﴾ وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿٥﴾ فَکَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿٦﴾ وَکُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلاثَةً ﴿٧﴾ فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿٨﴾ وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿٩﴾ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠﴾ أُولَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿١٢﴾ ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿١٣﴾ وَقَلِیلٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿١٤﴾ عَلَى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ﴿١٥﴾ مُتَّکِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿١٦﴾ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾ بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ ﴿١٨﴾ لا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلا یُنْزِفُونَ ﴿١٩﴾ وَفَاکِهَةٍ مِمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿٢٠﴾ وَلَحْمِ طَیْرٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾ وَحُورٌ عِینٌ ﴿٢٢﴾ کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ ﴿٢٣﴾ جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾ لا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلا تَأْثِیمًا ﴿٢٥﴾ إِلا قِیلا سَلامًا سَلامًا ﴿٢٦﴾ وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿٢٧﴾ فِی سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿٢٨﴾ وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿٢٩﴾ وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿٣٠﴾ وَمَاءٍ مَسْکُوبٍ ﴿٣١﴾ وَفَاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ ﴿٣٢﴾ لا مَقْطُوعَةٍ وَلا مَمْنُوعَةٍ ﴿٣٣﴾ وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾ إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿٣٥﴾ فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْکَارًا ﴿٣٦﴾ عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿٣٧﴾ لأصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٣٨﴾ ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿٣٩﴾ وَثُلَّةٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿٤٠﴾ وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١﴾ فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿٤٢﴾ وَظِلٍّ مِنْ یَحْمُومٍ ﴿٤٣﴾ لا بَارِدٍ وَلا کَرِیمٍ ﴿٤٤﴾ إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ مُتْرَفِینَ ﴿٤٥﴾ وَکَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِیمِ ﴿٤٦﴾ وَکَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾ أَوَآبَاؤُنَا الأوَّلُونَ ﴿٤٨﴾ قُلْ إِنَّ الأوَّلِینَ وَالآخِرِینَ ﴿٤٩﴾ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿٥٠﴾ ثُمَّ إِنَّکُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُکَذِّبُونَ ﴿٥١﴾ لآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿٥٢﴾ فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٥٣﴾ فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ ﴿٥٤﴾ فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ ﴿٥٥﴾ هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ ﴿٥٦﴾ نَحْنُ خَلَقْنَاکُمْ فَلَوْلا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾ أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿٥٩﴾ نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿٦٠﴾ عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَنُنْشِئَکُمْ فِی مَا لا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾ وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الأولَى فَلَوْلا تَذَکَّرُونَ ﴿٦٢﴾ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾ أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿٦٤﴾ لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ ﴿٦٥﴾ إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾ أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاءَ الَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾ أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿٦٩﴾ لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلا تَشْکُرُونَ ﴿٧٠﴾ أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ ﴿٧١﴾ أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿٧٢﴾ نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْکِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِینَ ﴿٧٣﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٧٤﴾ فَلا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧٥﴾ وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿٧٦﴾ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ ﴿٧٧﴾ فِی کِتَابٍ مَکْنُونٍ ﴿٧٨﴾ لا یَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾ تَنْزِیلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٨٠﴾ أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿٨١﴾ وَتَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾ فَلَوْلا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾ وَأَنْتُمْ حِینَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿٨٤﴾ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلَکِنْ لا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾ فَلَوْلا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿٨٦﴾ تَرْجِعُونَهَا إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿٨٧﴾ فَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ ﴿٨٨﴾ فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ ﴿٨٩﴾ وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩٠﴾ فَسَلامٌ لَکَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩١﴾ وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُکَذِّبِینَ الضَّالِّینَ ﴿٩٢﴾ فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ ﴿٩٣﴾ وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ ﴿٩٤﴾ إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ ﴿٩٥﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٩٦﴾.
#سوره_واقعه
#شب_جمعه