در خـلوتِ روشـن با تـو گریستـهام
بـرایِ خاطـرِ زندگـان،
و در گـورستانِ تاریـک با تـو خـواندهام
زیـباترینِ سـرودها را
«زیــرا که مـردگانِ این سـال
عاشـقترینِ زندگان بـودهاند.»
احمد شاملو
عزیـزم؛
پـاک کن از چـهره اَشکـت را
زِ جـا بَرخـیز،
تـو در مـن زنـدهای مـن در تـو
مـا هرگـز نمیمیریـم...