مِثل آن شیشه که در هَمهَمه ی باد شِکست !! ناگهان باز دِلم یاد تو اُفتادُ شِکست… با شَبِ غَرقِ غَم و تیره و تارم چه کُنم؟ با دِلی تَنگ که از داغ تو دارم چه کُنم؟

- چه شده که همه سر جنگ با مرا دارند؟ من که خود از پا در آمده ام.

* شانه‌ات را دیر آوردی، سرم را باد برد. . . خشت خشت و آجر آجر، پیکرم را باد برد. . . من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند؛ نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد. ‌. . از غزل‌‌هایم فقط؛ خاکستری مانده به جا! بیت‌‌های روشن و شعله‌‌ورم را باد برد. . . با همین نیمه، همین معمولی ساده بساز؛ دیر کردی! نیمه‌ی عاشق‌ترم را باد برد :)

کوچ تا چند!!! مگر می شود از خود گریخت ؟

به قدری مراعاتِ همه رو کردم که شدم مراعات نظیر🫠

اگر به من بگویند زیباترین واژه ای که تاکنون یاد گرفتی چیست؟! می‌گویم: «پذیرش» پذیرش یعنی، پذیرفتن اینکه من کامل نیستم! پذیرفتن آدم ها با تمام نواقصشان! پذیرفتن شرایط با تمام سختی‌هایش! پذیرفتن اینکه انتظار از دیگران نداشتن! پذیرفتن اینکه گاهی من هم اشتباه می‌کنم! پذیرفتن اینکه خودم مسئول زندگیم هستم! پذیرفتن اینکه مشکلات هست و باید به مسیر ادامه داد! داشتن پذیرش در زندگی یعنی پایان دادن به تمام دعواها و اختلاف‌ها...•~•

سلام صبحتون بخیر🌱