بیست وسوم شهریورِ سال چهار. - سومین تولدی که به تو تبریک می گویم. ما با آفتاب زمستان ناپدید می‌شویم. من، از سوز زمستان و سوزش دستان زخمی ام در یخبند، به تو پناه می‌آورم. و تو زمستان دلم را گرم و شهریور همیشه آغشته به آتشم را آرام می‌کنی. آمدی. آمدی دستم را بگیری. آمدی بهار را پیشواز کنی و ماندی تا شب های نفرین و درد، در آغوش نه چندان دورت، بِگریَم. آمدی دستت را به من بسپاری. تا دوستت بدارم. تا بدانم و بدانی لیاقتش را داریم. حتی اگر لیاقتمان را لگد کرده باشند. ماندی. ماندی و کلاف درهم ذهنم را برداشتی و بافتی. رَج به رج. آفریدگاری شدی در پس تکه های مَهموم کلاف من. و با زیبایی دستانت، وجود آن گم‌گشتگی و مه گرفتگی را آراستی. زمستان که دوباره برسد، آفتاب که بتابد، در سایه‌ی خنک و ابری اردیبهشتی قدم برخواهیم داشت، که مقصد دل هایمان است. برف که ببارد، دستانمان را کلاف ابریشمی قلب هایمان در آغوش می‌گیرد و ما روزی، در کنار یکدیگر خواهیم خندید. ای هم‌خانه‌ی روح و هم‌خونِ بی‌نامم، چه راکد بمانم، چه باد بر تنم جولان دهد، در رج‌به‌رجِ بافتِ بودنم خواهی ماند؛ و من در بیست و سوم هر شهریور، به‌خاطر تو زندگی خواهم کرد.

مگر چند بهار را می‌گذرانیم؟ پنجاه بهار؟ هفتاد بهار؟ چه عمر بهاری کوتاهی چکاوک! •~•

۲۴/شهریور ــ آسمان آبی‌ست برای من. رد غروب، نمی‌رسد به انتهای خیالم. انعکاس شفق در جدار سکوت سپیده. خواب سبک در کرانه‌ی گرگ و میش. کجاست مبتدا؟ انتظار آمدنت به واپسین لحظات رفتنِ خورشید گره می‌خورد. دستم را بالا می‌آورم نور را بدرقه می‌کنم و خیال نامده‌ی تو را در شب پشت قامتِ بید پنهان.

این پیامو فور کن تو چنلت ؛ فقط‌ط‌ط محبان‌ و آسمان و سادات عضو شو ؛ خفن حمایت میشی 🌝🌟>>>> . -²جذبتون‌تضمینیه-

🏷 | عضو ِ‹ شهر‌ِگمشده ، تمشک ، متروح ، مهجور › بشید + تو کانالتون همین پیام ُفور بزنید ، ما هم یه فکت در مورد شخصیتتون حدس می‌زنیم . 📖⭐️ شات و تگ یادتون نره ؛ ‹ @zorro_103 ›