۲۴/شهریور ــ آسمان آبی‌ست برای من. رد غروب، نمی‌رسد به انتهای خیالم. انعکاس شفق در جدار سکوت سپیده. خواب سبک در کرانه‌ی گرگ و میش. کجاست مبتدا؟ انتظار آمدنت به واپسین لحظات رفتنِ خورشید گره می‌خورد. دستم را بالا می‌آورم نور را بدرقه می‌کنم و خیال نامده‌ی تو را در شب پشت قامتِ بید پنهان.