یه شبم شاعر نشسته بود داشت با دوستش درددل میکرد. دوستش برگشت گفت: خودمونیما... کووو تا دوباره فرصت دیدار برسه! شاعر که دلش پر بود برگشت گفت: «هرچه خواهی بکن، از دوری دیدار مگو وحشت‌آباد مکن خاطر ویرانی را...» 🔹 @Malhouf205

محتشم‌کاشانی، غم معشوق رو که میبینه هم دلش میخواد، دلش در این تب بسوزه و هم بتونه کاری کنه. به خودش نهیب میزنه و میگه: «احساس سوختن به تماشا نمی‌شود آتش بگیر تا که بدانی چه «میکِشَد»» و چون به حسش مطمئن بود در کمال اطمینان دو دست دعا میاره بالا و میگه؛ «گر ز حِرمانش ندارم زندگی بر خود حرام، مرغ روحم در حریم حُرمَتش مَحرَم مَباد» که‌پیش‌ازمَحرم‌بودن‌بایددراین‌حِرمان‌سوخت. 🔹 @Malhouf205

آدم است دیگر عزیزِ من! می‌شود گاهی از عالم و آدم بِبُرَد. اما... محال است... اسم کسی را که برایش گریسته... از یاد بِبَرَد. آدم است دیگر عزیزِ من و یاد در استخوانِ آدمی است! #ابی‌عبدالله 💔 🔹 @Malhouf205

برای‌گدایان‌اهل‌زمین‌ کجابهترازباب‌ام‌البنین‌ -سلام‌الله‌علیها- #شنبه‌های‌ام‌البنینی

و أمّا‌القلوبُ‌المنکسرة، العباسُ کَفیلُها .. + و امّا قلب‌های شکسته؛ عباس ضامن و سرپرست آن‌هاست ...💔

یکمم با حضرت قمر اینطور صحبت کنیم... 💔

+یا کاشِفَ الْکَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَیْنِ،‌ اِکْشِفْ کَرْبِی بِحَقِّ اَخیکَ الْحُسَیْنِ علیه‌السلام