همیشه باخودت تکرارکن که هیچ‌ زندگی‌ای آسون نمیشه چون بلاخره یه‌جایی مجبور میشی بیست‌سوال رو توی پونزده دقیقه جواب‌بدی و جای اعتراض‌هم نداری🪄

بازهم مهر نزدیکه امّا امسال کلی بچه‌ی دبستانی، کلی معلم‌که هنوز چندسال کوچیک از کارشون‌گذشته فارغ‌التحصیل و بازنشسته شدن. عجیبه مگه‌نه؟

ولی اون آقاهه توی اینستا می‌گفت، اععععداااممهههه ببببدددددههه. پس اعععددااامهههه میدم.

فکرکنم‌که‌زندم🪄

بله خانوم‌هایده حق، باشماست. عروسک‌جون هم دقیقا مثل‌ من قلبش‌شکسته و صدتا شبنم‌اشک توی چشم‌هاش نشسته منم مثل‌اون بودم و یه‌روز تنهام گذاشتن، یه دریا اشک‌حسرت هم توی چشم‌هام گذاشتن.

Honestly, I just don’t have the energy for anything right now. I don’t want plans, I don’t want to go anywhere, I don’t even want to think about what I’m supposed to do next. I just want to stay in my own little world for a while and not have to care about anything.

ازدست‌دادن احتمالا می‌تونه تنها ترسی باشه که هیچ‌وقت برای‌من تمومی نداره.

یه سری آدما هنوز برام مهمن، ولی دیگه مثل قبل براشون انرژی ندارم. نه اینکه دوستشون نداشته باشم، فقط دیگه حوصله ندارم مدام توضیح بدم، منتظر بمونم، ناراحت بشم و دوباره خودمو قانع کنم که چیزی نشده. شاید آدم یه جایی میفهمه که دوست داشتنِ بعضیا دلیل کافی برای موندن نیست.

او نیستید، نمی‌شود برایتان مرد.

الان نمیدونم که افسردگی پایان‌تابستون بگیرم یا خوشحال از شروع‌پاییز.