یه روانشناس میگفت: «اونایی که واقعاً به تراپی نیاز دارن هیچوقت نمیان. کسایی که میان معمولاً قربانیهای همون آدمان.» و این حرف واقعاً مغزم رو به هم ریخت.
[ احتمالا جزو نظریههای نامحبوب ] کتابای تخیلی و داستانی قشنگن اما هیچوقت به پای کتابهایی که براساس زندگینامه یا یه تاریخ نوشتهشدن نمیرسن.